الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۵، حدیث ۱۷۶

لَقِيَ رَجُلٌ‏ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ ع‏ وَ تَحْتَهُ وَسْقٌ مِنْ نَوًى فَقَالَ لَهُ مَا هَذَا يَا أَبَا اَلْحَسَنِ‏ تَحْتَكَ فَقَالَ مِائَةُ أَلْفِ عَذْقٍ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ قَالَ فَغَرَسَهُ فَلَمْ يُغَادَرْ مِنْهُ نَوَاةٌ وَاحِدَةٌ