الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۱۲

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة‏‏‏ حَدِيثُ مُوسَى ع‏

کتاب الروضة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
جماعه عن سهل عن محمد عن ابيه عن ابي محمد عن ابي عبد الله ع قال :

سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اَلشَّمْسِ وَ ضُحََاهََا قَالَ اَلشَّمْسُ‏ رَسُولُ اَللَّهِ ص‏ بِهِ أَوْضَحَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِلنَّاسِ دِينَهُمْ قَالَ قُلْتُ‏ اَلْقَمَرِ إِذََا تَلاََهََا قَالَ ذَاكَ‏ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع‏ تَلاَ رَسُولَ اَللَّهِ ص‏ وَ نَفَثَهُ بِالْعِلْمِ نَفْثاً قَالَ قُلْتُ‏ وَ اَللَّيْلِ إِذََا يَغْشََاهََا قَالَ ذَاكَ أَئِمَّةُ اَلْجَوْرِ اَلَّذِينَ اِسْتَبَدُّوا بِالْأَمْرِ دُونَ‏ آلِ اَلرَّسُولِ ص‏ وَ جَلَسُوا مَجْلِساً كَانَ‏ آلُ اَلرَّسُولِ‏ أَوْلَى بِهِ مِنْهُمْ فَغَشُوا دِينَ اَللَّهِ بِالظُّلْمِ وَ اَلْجَوْرِ فَحَكَى اَللَّهُ فِعْلَهُمْ فَقَالَ‏ وَ اَللَّيْلِ إِذََا يَغْشََاهََا قَالَ قُلْتُ‏ وَ اَلنَّهََارِ إِذََا جَلاََّهََا قَالَ ذَلِكَ اَلْإِمَامُ مِنْ ذُرِّيَّةِ فَاطِمَةَ ع‏ يُسْأَلُ عَنْ دِينِ‏ رَسُولِ اَللَّهِ ص‏ فَيُجَلِّيهِ‏ لِمَنْ سَأَلَهُ فَحَكَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ قَوْلَهُ فَقَالَ‏ وَ اَلنَّهََارِ إِذََا جَلاََّهََا

ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۷۲ و نیز أبو بصیر گوید: پرسیدم از امام صادق علیه السّلام در باره گفتار خدای عز و جل که فرماید: «سوگند بخورشید و تابشش» (سوره و الشمس) فرمود: مقصود از خورشید رسول خدا (ص) است که خدای عز و جل بوسیله او دین را برای مردم روشن کرد، عرضکردم: «و سوگند بماه وقتی که از پی آن درآید» (معنایش چیست)؟ فرمود: مقصود امیر المؤمنین علیه السّلام است که از پی رسول خدا (ص) آمد، و آن حضرت دانش را بطور کامل در او دمید (چنانچه ماه از خورشید کسب نور میکند علی علیه السّلام از رسول خدا (ص) کسب دانش کرد) گوید: عرضکردم: «و سوگند بشب وقتی که زمین را فرا گیرد» (تفسیرش چیست؟) فرمود: آنها پیشوایان ناحق هستند که از روی خودسری در برابر خاندان رسول- خدا (ص) کار خلافت را بدست گرفتند و بمسندی نشستند که خاندان رسول بدان مسند سزاوارتر از ایشان بودند، پرده تاریکی را با ستم و انحراف خود بر دین خدا پوشاندند و خداوند کار آنان را باین بیان حکایت کرده که فرمود: «و سوگند بشب وقتی که زمین را فرا گیرد» گوید: عرضکردم: «سوگند به روز هنگامی که زمین را روشن کند» (معنایش چیست؟) فرمود: او امام از نژاد فاطمة علیها السّلام است که از دین رسول خدا (ص) از او پرسش شود و او آن را برای پرسش‏کننده روشن و آشکار سازد و خدای عز و جل این جریان را بدین گفتار حکایت کرده که فرمود: «سوگند بروز هنگامی که آن را روشن کند». حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۸۱ محمّد به نقل از پدرش می‏گوید که از امام صادق علیه السّلام پیرامون آیه: وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها «۲» پرسیدم. حضرت علیه السّلام فرمود: مقصود از خورشید، پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم است که خداوند عزّ و جلّ به وسیله او دین را برای مردم روشن کرد. او می‏گوید: عرض کردم‏ __________________________________________________ (۲) «سوگند به خورشید و تابندگی‏اش» (سوره شمس/ آیه ۱). تفسیر: وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها «۱» چیست؟ فرمود: امیر المؤمنین علیه السّلام است که پس از پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم می‏آید و پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم دانش را بکمال در او می‏دمد. راوی می‏گوید: عرض کردم مقصود از: وَ اللَّیْلِ إِذا یَغْشاها «۲» چیست؟ فرمود: امامان ستم هستند که در برابر خاندان پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم خودرأیی می‏کنند، و در جایی می‏نشینند، که خاندان پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم از ایشان به آن شایسته‏تر هستند و دین خدا را، با ستم و ظلم بپوشانند و خداوند کار ایشان را حکایت کرده می‏فرماید: وَ اللَّیْلِ إِذا یَغْشاها «۳». راوی می‏گوید پرسیدم: مقصود از: وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها «۴» چیست؟ پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: مقصود از آن امام بر حق از نژاد فاطمه علیها السّلام است که از دین رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم پرسش می‏شود و آن را برای کسی که پرسیده است روشن می‏کند و خداوند از گفتار او حکایت می‏کند. __________________________________________________ (۱) «سوگند به مه چون پی [خورشید] رود» (سوره شمس/ آیه ۲). (۲). «سوگند به شب چون پرده بر آن پوشد» (سوره شمس/ آیه ۴). (۳) «سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد» (سوره شمس/ آیه ۴). (۴) «سوگند به روز چون [زمین را] روشن گرداند» (سوره شمس/ آیه ۳).

راویان

موضوعات