هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۲ ترجمه رسولی محلاتی, ۲۳
عمر برادر عذافر گوید: مردی بمن ششصد درهم- یا هفتصد درهم- داد که از مال امام صادق علیه السّلام بود (و میبایستی بآن حضرت علیه السّلام برسانم) و این پول در میان جوال من بود، و چون بحفیرة (که نام جایی است) رسیدم جوال پاره شد و هر چه در آن بود ریخت، در آنجا بحاکم مدینه برخوردم و او بمن گفت: توئی که خورجین بارت پاره شده و هر چه داشتهای از بین رفته است؟ گفتم: آری، گفت: وقتی بمدینه رسیدی پیش ما بیا تا عوض آن را بتو بدهیم، هنگامی که بمدینه رسیدم بنزد امام صادق علیه السّلام رفتم آن حضرت بمن فرمود: ای عمر خورجینت پاره شد و هر چه داشتی از بین رفت؟
عرضکردم: آری، فرمود: آنچه را خدا بتو داد بهتر است از آنچه از تو برگرفت، همانا رسول خدا (ص) شترش گم شد، و مردم (منافق) گفتند: این کسی است که از آسمان (و از غیب) بما خبر میدهد ولی نمیگوید (و نمیداند) شترش کجاست! همان وقت جبرئیل بر آن حضرت نازل شد و گفت: ای محمد شترت در فلان دره است و افسارش بفلان درخت پیچیده شده.
رسول خدا (ص) بمنبر رفت و حمد و ثنای خدای را بجا آورد و فرمود:
ای مردم شما در باره شترم پشت سر من زیاد حرف زدید، بدانید، که آنچه را خدا بمن داده بهتر است از آنچه را که از من گرفته، بدانید که شتر من در فلان دره است و افسارش بفلان درخت گیر کرده. مردم طبق نشانی که آن حضرت داده بود برفتند و چنانچه رسول خدا (ص) فرموده بود شتر را یافتند.
پس از این حدیث امام صادق علیه السّلام فرمود: اکنون بنزد حاکم مدینه برو که وعدهای را که بتو داده بدان وفا کند، و براستی این چیزی است که خدا تو را بدان خوانده و تو از او درخواست نکردی
حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی, ۲۶۴
عمر برادر عذافر میگوید: مردی به من ششصد درهم- یا هفتصد درهم- داد که از مال امام صادق علیه السّلام بود و این پول در میان جوال من بود، و چون به حفیره رسیدم جوال پاره شد و هر چه در آن بود ریخت. در آن جا به حاکم مدینه برخوردم و او به من گفت: تو همان کسی هستی که خورجینت پاره شد و هر چه داشتی از میان رفت؟ گفتم: آری. گفت:
وقتی به مدینه آمدی پیش ما بیا تا برابر آن را به تو بدهیم. هنگامی که به مدینه رسیدم خدمت امام صادق علیه السّلام رفتم، آن حضرت به من فرمود: ای عمر! خورجینت پاره شد و هر چه داشتی از میان رفت؟ عرض کردم: آری. فرمود: آنچه خدا به تو داد بهتر است از آنچه خدا از تو ستاند.پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم شترش گم شد و مردم [منافق] گفتند: این همان است که از آسمان به ما خبر میدهد ولی نمیداند شترش کجاست! در همین هنگام جبرئیل بر آن حضرت نازل شد و عرض کرد: ای محمد! شترت در فلان درّه است و افسارش به فلان درخت پیچیده شده است. پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به منبر رفت و حمد و ثنای خدای به جای آورد و فرمود: ای مردم! شما در غیاب من پیرامون شترم سخن بسیار گفتید، اینک بدانید که آنچه خدا به من داده بهتر است از آنچه از من گرفته، بدانید که شتر من در فلان درّه است و افسارش به فلان درخت بسته شده. مردم به آن نشانی که حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم داد رفتند و همان جا که پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم گفته بود شتر را یافتند.
پس از این حدیث امام صادق علیه السّلام فرمود: اکنون نزد حاکم مدینه برو تا به وعدهای که به تو داده وفا کند، و این همان چیزی است که خدا تو را بدان خوانده بیآنکه از خدا آن را بخواهی.