حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۸
روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عنه عن صالح عن بعض اصحابه عن عبد الصمد بن بشير عن ابي عبد الله ع قال :
إِنَّ اَلْحُوتَ اَلَّذِي يَحْمِلُ اَلْأَرْضَ أَسَرَّ فِي نَفْسِهِ أَنَّهُ إِنَّمَا يَحْمِلُ اَلْأَرْضَ بِقُوَّتِهِ فَأَرْسَلَ اَللَّهُ تَعَالَى إِلَيْهِ حُوتاً أَصْغَرَ مِنْ شِبْرٍ وَ أَكْبَرَ مِنْ فِتْرٍ فَدَخَلَتْ فِي خَيَاشِيمِهِ فَصَعِقَ فَمَكَثَ بِذَلِكَ أَرْبَعِينَ يَوْماً ثُمَّ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ رَءُوفَ بِهِ وَ رَحِمَهُ وَ خَرَجَ فَإِذَا أَرَادَ اَللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ بِأَرْضٍ زَلْزَلَةً بَعَثَ ذَلِكَ اَلْحُوتَ إِلَى ذَلِكَ اَلْحُوتِ فَإِذَا رَآهُ اِضْطَرَبَ فَتَزَلْزَلَتِ اَلْأَرْضُ
ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۲ ترجمه رسولی محلاتی, ۶۶
عبد الصمد بن بشیر از امام صادق (ع) روایت کرده که فرمود: همانا آن ماهی که زمین را بر خود حمل میکند با خود گفت: که من کسی هستم که همه زمین را به نیروی خود بردارم، پس خدای تعالی یک ماهی بنزدش فرستاد که کوچکتر از یک وجب و بزرگتر از سر انگشت بود، پس آن ماهی کوچک بدرون بینی او رفت و او غش کرد، و چهل روز بدان حال ماند، سپس خدای عز و جل بدو مهر ورزیده و رحمش کرد و آن ماهی از بینیش بیرون رفت، و هر گاه خدای عز و جل بخواهد جایی زلزله رخ دهد آن ماهی کوچک را بسوی آن ماهی بزرگ فرستد و بمحض اینکه او را ببیند بر خود بلرزد و از این جهت زمین بلرزد.