حدیث در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة حَدِيثُ الْحُوتِ عَلَى أَيِّ شَيْءٍ هُو
کتاب الروضة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن جميل بن دراج عن زراره عن احدهما ع قال :
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ اَلْأَرْضَ ثُمَّ أَرْسَلَ عَلَيْهَا اَلْمَاءَ اَلْمَالِحَ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً وَ اَلْمَاءَ اَلْعَذْبَ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً حَتَّى إِذَا اِلْتَقَتْ وَ اِخْتَلَطَتْ أَخَذَ بِيَدِهِ قَبْضَةً فَعَرَكَهَا عَرْكاً شَدِيداً جَمِيعاً ثُمَّ فَرَّقَهَا فِرْقَتَيْنِ فَخَرَجَ مِنْ كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا عُنُقٌ مِثْلُ عُنُقِ اَلذَّرِّ فَأَخَذَ عُنُقٌ إِلَى اَلْجَنَّةِ وَ عُنُقٌ إِلَى اَلنَّارِ
ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۱۲۷
زرارة از یکی از دو امام بزرگوار- امام باقر و یا صادق علیهما السّلام- روایت کرده که فرمود:
همانا خدای عز و جل زمین را آفرید، سپس تا چهل روز آب شور، و چهل روز آب شیرین بر آن روان کرد، تا چون این دو آب با هم برخورد کرد و بهم آمیخت خداوند بدست قدرت خویش مشتی از آن برگرفت و همه را بسختی درهم مالید آنگاه آن را دو قسمت کرد و از هر قسمت گروهی مانند گله مورچه بیرون آمدند، پس گروهی راه بهشت را در پیش گرفتند و گروهی راه دوزخ را.
حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی, ۱۲۴
زراره از امام باقر علیه السّلام یا صادق علیه السّلام نقل میکند که فرمود: همانا خداوند عزّ و جلّ زمین را آفرید و تا چهل پگاه آب شور بر آن فرو فرستاد و تا چهل پگاه آب شیرین، و همین که این دو با یک دیگر درآمیختند خداوند مشتی از آن را برگرفت و هر دو را سخت مالش داد و سپس به دو گروه تقسیمشان کرد، و از هر کدام از آن انبوهی برآمدند. همچون انبوه ذرّهها، و گروهی راه بهشت را در پیش گرفتند و دستهای راه دوزخ را.