الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۵۶

حدیث در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة‏‏‏ حَدِيثُ الْحُوتِ عَلَى أَيِّ شَيْ‏ءٍ هُو

کتاب الروضة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن جميل بن دراج عن زراره عن احدهما ع قال :

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ اَلْأَرْضَ ثُمَّ أَرْسَلَ‏ عَلَيْهَا اَلْمَاءَ اَلْمَالِحَ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً وَ اَلْمَاءَ اَلْعَذْبَ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً حَتَّى إِذَا اِلْتَقَتْ وَ اِخْتَلَطَتْ أَخَذَ بِيَدِهِ‏ قَبْضَةً فَعَرَكَهَا عَرْكاً شَدِيداً جَمِيعاً ثُمَّ فَرَّقَهَا فِرْقَتَيْنِ فَخَرَجَ مِنْ كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا عُنُقٌ مِثْلُ عُنُقِ اَلذَّرِّ فَأَخَذَ عُنُقٌ إِلَى‏ اَلْجَنَّةِ وَ عُنُقٌ إِلَى‏ اَلنَّارِ

ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۱۲۷ زرارة از یکی از دو امام بزرگوار- امام باقر و یا صادق علیهما السّلام- روایت کرده که فرمود: همانا خدای عز و جل زمین را آفرید، سپس تا چهل روز آب شور، و چهل روز آب شیرین بر آن روان کرد، تا چون این دو آب با هم برخورد کرد و بهم آمیخت خداوند بدست قدرت خویش مشتی از آن برگرفت و همه را بسختی درهم مالید آنگاه آن را دو قسمت کرد و از هر قسمت گروهی مانند گله مورچه بیرون آمدند، پس گروهی راه بهشت را در پیش گرفتند و گروهی راه دوزخ را. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۱۲۴ زراره از امام باقر علیه السّلام یا صادق علیه السّلام نقل می‏کند که فرمود: همانا خداوند عزّ و جلّ زمین را آفرید و تا چهل پگاه آب شور بر آن فرو فرستاد و تا چهل پگاه آب شیرین، و همین که این دو با یک دیگر درآمیختند خداوند مشتی از آن را برگرفت و هر دو را سخت مالش داد و سپس به دو گروه تقسیمشان کرد، و از هر کدام از آن انبوهی برآمدند. همچون انبوه ذرّه‏ها، و گروهی راه بهشت را در پیش گرفتند و دسته‏ای راه دوزخ را.

راویان