حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۱ أَبْوَابُ الصَّلَاةِ وَ حُدُودِهَا-بَابُ وُجُوبِ الْجُمُعَةِ وَ فَضْلِهَا وَ مَنْ وُضِعَتْ عَنْهُ وَ الصَّلَاةِ وَ الْخُطْبَةِ فِيهَا
أبواب الصلاة و حدودها-باب وجوب الجمعة و فضلها و من وضعت عنه و الصلاة و الخطبة فيها · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
و قال ع :
وَقْتُ صَلاَةِ اَلْجُمُعَةِ يَوْمَ اَلْجُمُعَةِ سَاعَةٌ تَزُولُ اَلشَّمْسُ وَ وَقْتُهَا فِي اَلسَّفَرِ وَ اَلْحَضَرِ وَاحِدٌ وَ هُوَ مِنَ اَلْمُضَيَّقِ وَ صَلاَةُ اَلْعَصْرِ يَوْمَ اَلْجُمُعَةِ فِي وَقْتِ اَلْأُولَى فِي سَائِرِ اَلْأَيَّامِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۸۲
و نیز آن حضرت فرمود: وقت نماز جمعه هنگام زوال آفتاب است (چون نوافل جمعه را پیشتر بجا میآورند و در اوّل وقت فریضه را میخوانند) و وقت آن در سفر و حضر یکی است و این بخاطر آن است که وقت جمعه تنگ است، و روز جمعه نماز عصر را در هنگام نماز ظهر سایر أیّام هفته بجا میآورند (قبلا گذشت که وقت نافله ظهر تا دو قدم از زوال خورشید است و پس از دو قدم وقت فریضه است که نماز جمعه را در وقت أخیر یعنی دو قدم پس از زوال میخوانند).