حدیث امام على (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۱ أَبْوَابُ الصَّلَاةِ وَ حُدُودِهَا-بَابُ وُجُوبِ الْجُمُعَةِ وَ فَضْلِهَا وَ مَنْ وُضِعَتْ عَنْهُ وَ الصَّلَاةِ وَ الْخُطْبَةِ فِيهَا
أبواب الصلاة و حدودها-باب وجوب الجمعة و فضلها و من وضعت عنه و الصلاة و الخطبة فيها · روایت شده از امام على عليه السلام
سند
و قال امير المومنين ع :
لاَ كَلاَمَ وَ اَلْإِمَامُ يَخْطُبُ وَ لاَ اِلْتِفَاتَ إِلاَّ كَمَا يَحِلُّ فِي اَلصَّلاَةِ وَ إِنَّمَا جُعِلَتِ اَلْجُمُعَةُ رَكْعَتَيْنِ مِنْ أَجْلِ اَلْخُطْبَتَيْنِ جُعِلَتَا مَكَانَ اَلرَّكْعَتَيْنِ اَلْأَخِيرَتَيْنِ فَهِيَ صَلاَةٌ حَتَّى يَنْزِلَ اَلْإِمَامُ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۸۶
أمیر المؤمنین علیه السلام فرمود: وقتی امام خطبه میخواند سخن نباید گفت، و روی گردانیدن بچپ و راست و پشت سر جایز نیست مگر بهمان اندازه که در نماز بلا اشکال است، و نماز جمعه را بخاطر آن دو خطبهای که خوانده میشود دو رکعت مقرّر ساختهاند، که آن دو خطبه بجای دو رکعت آخر نماز محسوب میگردد، پس خطبه خود بمنزله نماز است تا امام از منبر فرود آید.