من لايحضره الفقيه - جلد ۲، حدیث ۱۱۳۲

و روي ابان عن زراره قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۳ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۴۹ و أبان از زراره روایت کرده است که گفت: از آن حضرت پرسیدم که آیا شخص محرم میتواند سر خود را بخارد، یا با آب بشوید؟ امام گفت: میتواند سرش را بخارد، در صورتی که قصد کشتن جنبنده‏ای را نداشته باشد. و باکی نیست که با آب شستشو کند، و آن را بر سرش بریزد، در صورتی که ملبّد «۱» نباشد، پس اگر ملبّد بود، جز در مورد احتلامی آب را بر سر خود روان نسازد. (۱) موی «ملبّد» یعنی نمد شده، و تلبیه مو چنین است که بهنگام احرام اندکی صمغ در آن می‏گذارند، تا از ژولیده شدن و شپش زدن جلوگیری کند. محرم چون از جنابت غسل کند، میباید آب را بر سر خود بریزد، و موها را با سر انگشتان از هم جدا کند.