حدیث در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۲ کِتَابُ الصَّوْم بَابُ وُجُوبِ التَّقْصِيرِ فِي الصَّوْمِ فِي السَّفَر
کتاب الصوم · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
و روي العيص بن القاسم عن ابي عبد الله ع قال :
إِذَا خَرَجَ اَلرَّجُلُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ مُسَافِراً أَفْطَرَ وَ قَالَ إِنَ رَسُولَ اَللَّهِ ص خَرَجَ مِنَ اَلْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ وَ مَعَهُ اَلنَّاسُ وَ فِيهِمُ اَلْمُشَاةُ فَلَمَّا اِنْتَهَى إِلَى كُرَاعِ اَلْغَمِيمِ دَعَا بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ فِيمَا بَيْنَ اَلظُّهْرِ وَ اَلْعَصْرِ فَشَرِبَ وَ أَفْطَرَ وَ أَفْطَرَ اَلنَّاسُ مَعَهُ وَ تَمَّ أُنَاسٌ عَلَى صَوْمِهِمْ فَسَمَّاهُمُ اَلْعُصَاةَ وَ إِنَّمَا يُؤْخَذُ بِأَمْرِ رَسُولِ اَللَّهِ ص
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۸۳
و عیص بن قاسم از امام صادق علیه السّلام روایت کرده است که فرمود: چون مرد در ماه رمضان به سفر رود میباید افطار کند، و فرمود: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله در ماه رمضان از مدینه به سوی مکه روان شد، و مردم با او بودند، و در میان ایشان پیادگانی میبودند، پس چون در ساعتی ما بین ظهر و عصر به سرزمین «کراع الغمیم» رسید، قدحی آب خواست، و نوشید، و افطار کرد، و مردم نیز با آن حضرت افطار کردند، ولی بعضی از مردم روزه خود را به پایان بردند، و از این رو ایشان را «عصات» نامید، و هر شخص مسلمان را همی باید تا فرمان رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله را به کار بندد.