حدیث امام رضا (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۲ کِتَابُ الصَّوْم بَابُ فِدْيَةِ صَوْمِ النَّذْر
کتاب الصوم · روایت شده از امام رضا عليه السلام
سند
روي احمد بن محمد بن ابي نصر البزنطي عن ابي الحسن الرضا ع :
فِي رَجُلٍ نَذَرَ عَلَى نَفْسِهِ إِنْ هُوَ سَلِمَ مِنْ مَرَضٍ أَوْ تَخَلَّصَ مِنْ حَبْسٍ أَنْ يَصُومَ كُلَ يَوْمِ أَرْبِعَاءَ وَ هُوَ اَلْيَوْمُ اَلَّذِي تَخَلَّصَ فِيهِ فَعَجَزَ عَنْ ذَلِكَ لِعِلَّةٍ أَصَابَتْهُ أَوْ غَيْرِ ذَلِكَ فَمَدَّ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِلرَّجُلِ فِي عُمُرِهِ وَ اِجْتَمَعَ عَلَيْهِ صَوْمٌ كَثِيرٌ مَا كَفَّارَةُ ذَلِكَ قَالَ تَصَدَّقَ لِكُلِّ يَوْمٍ مُدّاً مِنْ حِنْطَةٍ أَوْ بِمُدِّ تَمْرٍ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۹۸
در روایت احمد بن محمّد بن ابی نصر بزنطی آمده است که گفت: از امام ابو الحسن رضا علیه السّلام راجع به مردی سؤال کردم که در باره خود نذر کرد که اگر از مرضی شفا یابد، یا از حبسی خلاص گردد، هر روز چهارشنبه را، که خود در همان روز خلاص شده، روزه بدارد، ولی او به علّت اصابتش یا به علتی دیگر از وفای به این نذر عاجز ماند، و خدای عزّ و جلّ عمر او را امتداد داد، و روزهای بسیار بر ذمّه او بار شد، اکنون کفّاره آن چیست؟ امام فرمود: میباید برای هر روز مدّی از گندم یا مدّی از خرما صدقه بدهد.