حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۲ کِتَابُ الصَّوْم بَابُ صَوْمِ الْإِذْن
کتاب الصوم · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
روي الفضيل بن يسار عن ابي جعفر ع قال قال رسول الله ص :
إِذَا دَخَلَ رَجُلٌ بَلْدَةً فَهُوَ ضَيْفٌ عَلَى مَنْ بِهَا مِنْ أَهْلِ دِينِهِ حَتَّى يَرْحَلَ عَنْهُمْ وَ لاَ يَنْبَغِي لِلضَّيْفِ أَنْ يَصُومَ إِلاَّ بِإِذْنِهِمْ لِئَلاَّ يَعْمَلُوا شَيْئاً فَيَفْسُدَ وَ لاَ يَنْبَغِي لَهُمْ أَنْ يَصُومُوا إِلاَّ بِإِذْنِ اَلضَّيْفِ لِئَلاَّ يَحْتَشِمَهُمْ وَ يَشْتَهِي فَيَتْرُكُهُ لَهُمْ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۹۹
فضیل بن یسار از امام ابو جعفر علیه السّلام روایت کرده است که فرمود: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله فرمود: چون مردی به شهری وارد شود، تا آن زمان که از آن شهر خارج گردد میهمان همکیشان او است که در آن شهر سکونت دارند، و برای میهمان سزاوار نیست که جز با اذن آن میزبانان روزه بگیرد، تا کاری نکنند که آن فاسد شود، و همچنین سزاوار نیست که میزبانان جز با اذن میهمان روزه بگیرند، تا از ایشان شرم نکند، و چیزی را که میخواهد به ملاحظه ایشان واگذارد.