حدیث در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۲ أَبْوَابُ الزَّکَاة-ضَمَانُ الْمُزَکَّى وَ زَکَاةُ النَّقْدَيْنِ وَ مُسْتَحِقُّ الزَّکَاة
أبواب الزکاة-ضمان المزکى و زکاة النقدين و مستحق الزکاة
سند
:
وَ قَدْ تَحِلُّ اَلزَّكَاةُ لِصَاحِبِ اَلسَّبْعِمِائَةٍ وَ تَحْرُمُ عَلَى صَاحِبِ اَلْخَمْسِينَ إِذَا كَانَ صَاحِبُ اَلسَّبْعِمِائَةٍ لَهُ عِيَالٌ كَثِيرٌ فَلَوْ قَسَمَهَا بَيْنَهُمْ لَمْ تَكْفِهِ فَلْيُعِفَّ عَنْهَا نَفْسَهُ وَ لْيَأْخُذْهَا لِعِيَالِهِ وَ أَمَّا صَاحِبُ اَلْخَمْسِينَ فَإِنَّهُ تَحْرُمُ عَلَيْهِ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ وَ هُوَ مُحْتَرِفٌ يَعْمَلُ بِهَا وَ هُوَ يُصِيبُ فِيهَا مَا يَكْفِيهِ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ تَعَالَى
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۳۴
و گاهی زکات برای صاحب هفتصد حلال است، و برای صاحب پنجاه حرام است، و این در صورتی است که صاحب هفتصد عیال بسیار داشته باشد،به طوری که اگر آن را میان ایشان قسمت کند، برای او کفایت نکند، از این رو میباید خودش را از آن معاف دارد، و میباید آن را برای عیالش بستاند، و امّا صاحب پنجاه در صورتی که تنها باشد، و شغل و حرفهای داشته باشد، زکات بر او حرام است و میباید در آن حرفه کار کند، و بخواست خدای تعالی در اشتغال به همان حرفه چیزی که برای امرار معاشش کفایت کند به دست میآورد.
و جایز نیست که چیزی از مال زکات به شرابخواره داده شود.