محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۵۰
سماعه از امام صادق علیه السّلام روایت کرده است که فرمود:
حق معلوم از زکات نیست. بلکه آن، چیزی است که اگر بخواهی هر جمعه و اگر بخواهی هر ماه از مال خودت خارج میسازی، و فضیلت هر صاحب فضیلتی متعلّق به خود او است، و قول خدای عزّ و جلّ: «و ان تحفوها و تؤتوها الفقراء فهو خیر لکم»- یعنی: و اگر آن را پنهان کنید، و به فقراء دهید، پس برای شما بهتر است- این در باره زکات نیست، و همچنین «ماعون» یعنی عمل معروف از زکات نیست، بلکه عمل پسندیدهای است که انجام میدهی، و مالی که به قرض میدهی، و اثاث البیتی که به عاریت میسپاری، و آنچه در راه صله ارحامت صرف میکنی از زکات نیست. و اینکه خدای عزّ و جلّ فرموده است: «و الّذین فی اموالهم حقّ معلوم» پس حقّ معلوم غیر از زکات است، و آن چیزی است که شخص آن را بر خود فرض میکند که آن در مال و جانش مقرّر و مفروض شده است، و بر او واجب است که آن را به قدر طاقتش و گنجایشش بر خود فرض کند.