من لايحضره الفقيه - جلد ۲، حدیث ۹۳

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۲ أَبْوَابُ الزَّکَاة-بَابُ الْحَقِّ الْمَعْلُومِ وَ الْمَاعُون‏

أبواب الزکاة-باب الحق المعلوم و الماعون · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
روي سماعه عن ابي عبد الله ع قال :

اَلْحَقُّ اَلْمَعْلُومُ لَيْسَ مِنَ اَلزَّكَاةِ هُوَ اَلشَّيْ‏ءُ تُخْرِجُهُ مِنْ مَالِكَ إِنْ شِئْتَ كُلَ‏ جُمْعَةٍ وَ إِنْ شِئْتَ كُلَّ شَهْرٍ وَ لِكُلِّ ذِي فَضْلٍ فَضْلُهُ وَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنْ تُخْفُوهََا وَ تُؤْتُوهَا اَلْفُقَرََاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ‏ فَلَيْسَ مِنَ اَلزَّكَاةِ وَ اَلْمَاعُونُ لَيْسَ مِنَ اَلزَّكَاةِ هُوَ اَلْمَعْرُوفُ تَصْنَعُهُ وَ اَلْقَرْضُ تُقْرِضُهُ وَ مَتَاعُ اَلْبَيْتِ تُعِيرُهُ وَ صِلَةُ قَرَابَتِكَ لَيْسَ مِنَ اَلزَّكَاةِ وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اَلَّذِينَ فِي أَمْوََالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ‏ فَالْحَقُّ اَلْمَعْلُومُ غَيْرُ اَلزَّكَاةِ وَ هُوَ شَيْ‏ءٌ يَفْرِضُهُ اَلرَّجُلُ عَلَى نَفْسِهِ أَنَّهُ فِي مَالِهِ وَ نَفْسِهِ وَ يَجِبُ لَهُ أَنْ يَفْرِضَهُ عَلَى قَدْرِ طَاقَتِهِ وَ سَعَتِهِ

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۵۰ سماعه از امام صادق علیه السّلام روایت کرده است که فرمود: حق معلوم از زکات نیست. بلکه آن، چیزی است که اگر بخواهی هر جمعه و اگر بخواهی هر ماه از مال خودت خارج میسازی، و فضیلت هر صاحب فضیلتی متعلّق به خود او است، و قول خدای عزّ و جلّ: «و ان تحفوها و تؤتوها الفقراء فهو خیر لکم»- یعنی: و اگر آن را پنهان کنید، و به فقراء دهید، پس برای شما بهتر است- این در باره زکات نیست، و همچنین «ماعون» یعنی عمل معروف از زکات نیست، بلکه عمل پسندیده‏ای است که انجام میدهی، و مالی که به قرض میدهی، و اثاث البیتی که به عاریت میسپاری، و آنچه در راه صله ارحامت صرف می‏کنی از زکات نیست. و اینکه خدای عزّ و جلّ فرموده است: «و الّذین فی اموالهم حقّ معلوم» پس حقّ معلوم غیر از زکات است، و آن چیزی است که شخص آن را بر خود فرض میکند که آن در مال و جانش مقرّر و مفروض شده است، و بر او واجب است که آن را به قدر طاقتش و گنجایشش بر خود فرض کند.

راویان