حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۲ کِتَابُ الْحَج بَابُ تَوْفِيرِ الشَّعْرِ لِلْحَجِّ وَ الْعُمْرَة
کتاب الحج · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
روي معاويه بن عمار عن ابي عبد الله ع قال :
اَلْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومََاتٌ شَوَّالٌ وَ ذُو اَلْقَعْدَةِ وَ ذُو اَلْحِجَّةِ وَ مَنْ أَرَادَ اَلْحَجَّ وَفَّرَ شَعْرَهُ إِذَا نَظَرَ إِلَى هِلاَلِ ذِي اَلْقَعْدَةِ وَ مَنْ أَرَادَ اَلْعُمْرَةَ وَفَّرَ شَعْرَهُ شَهْراً
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۳ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۱۸۳
معاویة بن عمّار از امام صادق علیه السّلام روایت کرده است، که
فرمود: موسم حجّ ماههائی معلوم است، و آن، ماههای شوّال و ذو القعده، و ذو الحجّه است. و کسی که قصد حجّ داشته باشد، چون بهلال ذو القعده نظر کند، موی خود را انبوه میسازد (یعنی از کم کردن و زدن آن خودداری مینماید) و کسی که عازم عمره باشد مدّت یکماه موی سر و صورتش را انبوه مینماید و بعضی از اخبار به حاجّ نیز اجازه داده است که موی خود را فقط برای یکماه انبوه سازد، و این خبر را هشام بن حکم و اسماعیل بن جابر از امام صادق علیه السّلام، و اسحاق بن عمّار از امام موسی بن جعفر علیهما السّلام روایت کردهاند.