حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ أَبْوَابُ الْقَضَايَا وَ الْأَحْکَام-بَابُ الِامْتِنَاعِ مِنَ الشَّهَادَةِ وَ مَا جَاءَ فِي إِقَامَتِهَا وَ تَأْکِيدِهَا وَ کِتْمَانِهَا
أبواب القضايا و الأحکام-باب الامتناع من الشهادة و ما جاء في إقامتها و تأکيدها و کتمانها · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
روي هشام بن سالم عن ابي عبد الله ع :
وَ فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لاََ يَأْبَ اَلشُّهَدََاءُ إِذََا مََا دُعُوا قَالَ قَبْلَ اَلشَّهَادَةِ وَ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ يَكْتُمْهََا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ قَالَ بَعْدَ اَلشَّهَادَةِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۷۲
هشام بن سالم از امام صادق علیه السّلام روایت کرده که در این آیه شریفه: وَ لا یَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا (بقره: ۲۸۲) مراد قبل از شهادت است یعنی اگر کسی را دعوت کنند که بیا شاهد باش ما میخواهیم فلان معامله را انجام دهیم آن شخص نباید خودداری کند و از آن سر باز زند. و در آیه وَ مَنْ یَکْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ (بقره: ۲۸۳) فرمود: مراد بعد از شهادت است (یعنی پس از آنکه شاهد آن بود
در موقع شهادت دادن نزد حاکم، حقّ ندارد نیّت کتمان کند که در این صورت دل او گناهکار خواهد بود تا چه رسد به کتمان در عمل).