→

من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۱۱۸

حدیث امام على (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ أَبْوَابُ الْقَضَايَا وَ الْأَحْکَام-بَابُ شَهَادَةِ الزُّورِ وَ مَا جَاءَ فِيهَا

أبواب القضايا و الأحکام-باب شهادة الزور و ما جاء فيها · روایت شده از امام على عليه السلام

سند
:

وَ كَانَ‏ عَلِيٌّ ع‏ إِذَا أَخَذَ شَاهِدَ زُورٍ فَإِنْ كَانَ غَرِيباً بَعَثَ بِهِ إِلَى حَيِّهِ وَ إِنْ كَانَ سُوقِيّاً بَعَثَ بِهِ إِلَى سُوقِهِ‏ ثُمَّ يُطِيفُ بِهِ ثُمَّ يَحْبِسُهُ أَيَّاماً ثُمَّ يُخَلِّي سَبِيلَهُ‏

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۷۵ و امیر المؤمنین علیه السّلام هر گاه شاهد دروغگویی را دستگیر می‏کرد اگر غریب بود او را به محلّش می‏فرستاد و اگر بازاری بود به بازار، آن وقت دستور می‏فرمود که او را بگردانند و معرّفی کنند به عملش، سپس چند روز بزندان می‏افکند و بعد رهایش می‏کرد.