حدیث امام على (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ أَبْوَابُ الْقَضَايَا وَ الْأَحْکَام-بَابُ شَهَادَةِ الزُّورِ وَ مَا جَاءَ فِيهَا
أبواب القضايا و الأحکام-باب شهادة الزور و ما جاء فيها · روایت شده از امام على عليه السلام
سند
:
وَ كَانَ عَلِيٌّ ع إِذَا أَخَذَ شَاهِدَ زُورٍ فَإِنْ كَانَ غَرِيباً بَعَثَ بِهِ إِلَى حَيِّهِ وَ إِنْ كَانَ سُوقِيّاً بَعَثَ بِهِ إِلَى سُوقِهِ ثُمَّ يُطِيفُ بِهِ ثُمَّ يَحْبِسُهُ أَيَّاماً ثُمَّ يُخَلِّي سَبِيلَهُ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۷۵
و امیر المؤمنین علیه السّلام هر گاه شاهد دروغگویی را دستگیر میکرد اگر غریب بود او را به محلّش میفرستاد و اگر بازاری بود به بازار، آن وقت دستور میفرمود که او را بگردانند و معرّفی کنند به عملش، سپس چند روز بزندان میافکند و بعد رهایش میکرد.