من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۱۵۶۳

روي الحلبي و ابو بصير و سماعه عن ابي عبد الله ع :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۱۹۶ حلبی و ابو بصیر و سماعه هر سه از امام صادق علیه السّلام در مورد این آیه وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِیضَةً فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ إِلَّا أَنْ یَعْفُونَ أَوْ یَعْفُوَا الَّذِی بِیَدِهِ عُقْدَةُ النِّکاحِ (و چون طلاق دادید ایشان را پیش از اینکه از آنان کام گیرید و برای آنها مهریّه معین کرده‏اید پس نیم آنچه معیّن کرده‏اید مهر می‏برند مگر آنکه ببخشند یا کسی که اختیار عقد بدست او بوده ببخشد) فرمود: آن کس که اختیار عقد زن بدست او بوده یا پدر است، یا برادر یا وصی پدر، و یا آن کس که از جانب زن یا ولیّ زن وکیل است و اموال زن اختیارش بدست او است و برای او می‏فروشد و تجارت می‏کند، پس اگر یکی از اینان مهر را بخشید حلال است.