حدیث امام جواد (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ بَابُ طَلَاقِ الْمَرِيض
باب طلاق المريض · روایت شده از امام جواد عليه السلام
سند
روي الحسن بن محبوب عن ربيع الاصم عن ابي عبيده الحذا و مالك بن عطيه كلاهما عن محمد بن علي ع قال :
وَ إِذَا طَلَّقَ اَلرَّجُلُ اِمْرَأَتَهُ تَطْلِيقَةً فِي مَرَضِهِ ثُمَّ مَكَثَ فِي مَرَضِهِ حَتَّى اِنْقَضَتْ عِدَّتُهَا ثُمَّ مَاتَ فِي ذَلِكَ اَلْمَرَضِ بَعْدَ اِنْقِضَاءِ اَلْعِدَّةِ فَإِنَّهَا تَرِثُهُ مَا لَمْ تَتَزَوَّجْ فَإِذَا كَانَتْ تَزَوَّجَتْ بَعْدَ اِنْقِضَاءِ اَلْعِدَّةِ فَإِنَّهَا لاَ تَرِثُهُ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۵۱
ابو عبیده حذّاء و مالک بن عطیّه هر دو از امام باقر علیه السّلام روایت کردهاند که فرمود: هر گاه شخصی در مرضی که منتهی بموت او میشود زوجهاش را یک طلاق داد، سپس زن عدّه نگهداشت و پس از تمام شدن عدّه مرد بهمان مرض از دنیا رفت آن زن در صورتی که شوهر نکرده باشد، از وی ارث میبرد، لکن اگر پس از انقضاء عدّه شوهر کرده باشد آن زن ارث نخواهد برد.