محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۷۶
معاویة بن وهب گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که میفرمود: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله از جنگی که جمع بسیاری از مسلمانان کشته و یا زخم دیده بودند بازگشت و زنان باستقبال آمدند و از کشتگانشان سراغ میگرفتند، که زنی پیش آمد و عرض کرد یا رسول اللَّه فلانی چه شد؟ حضرت فرمود: او با تو چه خویشی دارد؟ عرض کرد: برادر من است، حضرت فرمود: خدا را شکر کن و بگو:
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ بله او کشته شد، زن خدا را سپاس گفت و استرجاع کرد یعنی آیه را بخواند، آنگاه پرسید یا رسول اللَّه فلان کس چه شد؟ رسول خدا فرمود: او با تو چه بستگی دارد؟ عرض کرد: شوهر من است، رسول خدا فرمود: خدا را سپاس گوی و استرجاع کن براستی که شهید گشته است، زن گفت: ای وای به چه بدبختی و ذلّتی دچار شدم، پس حضرت فرمود: من تاکنون نمیپنداشتم زن برای مرگ همسرش این قدر ناراحت و مصیبتزده گردد تا اینکه این بانو را این چنین دیدم.