من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۱۷۰۹

روي عن مسعده بن صدقه الربعي عن جعفر بن محمد عن ابيه ع قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۷۷ مسعدة بن صدقه از امام ششم از پدرش علیهما السّلام نقل کرده که از آن حضرت پرسیدند: چه شده است که مؤمن از هر چیز تیزتر است (یا بنا بر ضبط پاره‏ای از نسخه‏ها: عزیزتر است)؟ فرمود: زیرا عزّت قرآن در دل و حقیقت ایمان در سینه اوست، و او بنده‏ای است مطیع و فرمانبر خدا و تصدیق‏کننده پیامبرش؛ پرسیدند: چه می‏شود که گاهی مؤمن از هر چیز بخیل‏تر و تنگ چشم‏تر می‏شود؟ فرمود: زیرا روزی را از راه درست و سالم و حلال بدست می‏آورد و راه پیدا کردن روزی حلال بسیار کم است، لذا دوست ندارد چیزی را بیهوده از دست بدهد زیرا از سختی بدست آوردنش آگاه است، و اگر سخاوت ورزد جز در محلّ صحیحش خرج نمی‏کند، پرسیدند: چطور می‏شود که مؤمن گاهی به همبستری با همسر خویش بیش از هر چیز حریض می‏شود؟ فرمود: برای حفظ عفّت خویش از اینکه رغبت بچیزی که بر وی حرامست پیدا کند و نفس سرکش، او را باین سو و آن سو کشاند، و چون بحلال خویش دسترسی دارد از غیر آن خود را بی‏نیاز می‏کند، و نیز حضرت فرمود: قدرت و توانائی شخص مؤمن در دل اوست مگر نمی‏بینید که بدنش ضعیف و جسمش لاغر با این حال شب بنماز با خدا می‏پردازد و روز را روزه می‏گیرد.