من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۱۷۸

روي زرعه عن سماعه عن ابي عبد الله ع قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۱۱۶ و زرعه از سماعه از امام صادق علیه السّلام روایت کرده که فرمود: دو تن بدعوا بر سر چهار پائی نزد امیر المؤمنین آمده بودند و هر یک ادّعا می‏کردند که این حیوان در آخور من بدنیا آمده است، و هر کدام اقامه بیّنه کردند و بیّنه‏ها مساوی بود یعنی تعداد شاهدهای هر یک مطابق دیگری بود، و آن حضرت میان آنها قرعه زد و دو عدد تیر را گرفته و بر هر یک علامتی نهاد و صاحب علامت را مشخّص کرد و سپس این دعا را بخواند: «اللّهمّ ربّ السّماوات السّبع و ربّ الأرضین السّبع و ربّ العرش العظیم، عالم الغیب و الشّهاده الرّحمان الرّحیم، ایّهما صاحب الدّابّة و هو أولی بها فأسألک أن تخرج سهمه» یعنی: بار الها، ای آنکه پروردگار هفت آسمان و هفت طبقه زمین و عرش عظیمی و دانای نهان و آشکار و رحمان و رحیمی هر کدام که براستی صاحب این حیوانست قرعه را بنام او خارج کن و قرعه به نشان یکی از آن دو نفر بیرون آمد و آن حضرت بنفع او حکم را صادر کرد.