من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۶۰۱

في روايه جميل بن دراج عن زراره قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۹۸ زراره گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم شخصی برده مالداری می‏خرد مال از آن کیست؟ فرمود: اگر فروشنده می‏داند که برده مالی دارد و او را می‏فروشد پس مال از آن مشتری است و اگر نمی‏داند مال از آن فروشنده است. مؤلّف کتاب- رحمة اللَّه علیه- گوید: این دو حدیث متّفق است و اختلافی ندارد و آن این طور است: هر کس برده‏ای را فروخت و مشتری مال را شرط مال آن را شرط کرد، پس اگر بایع نداند، مال از آن مشتری است، و هر گاه مشتری مال را شرط نکرده باشد و بایع نیز نداند که وی مالی دارد، مالی از آن بایع است و هر گاه بایع بداند او (برده) مالی دارد و هنگام فروختن استثناء نکند مال از آن مشتری است.