حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ کِتَابُ الْمَعِيشَة بَابُ بَيْعِ الْکَلَإِ وَ الزَّرْعِ وَ الْأَشْجَارِ وَ الْأَرَضِينَ وَ الْقُنِيِّ وَ الشِّرْبِ وَ الْعَقَار
کتاب المعيشة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
ساله سماعه :
وَ عَنْ شِرَاءِ اَلْقَصِيلِ يَشْتَرِيهِ اَلرَّجُلُ فَلاَ يَقْصِلُهُ وَ يَبْدُو لَهُ فِي تَرْكِهِ حَتَّى يَخْرُجَ سُنْبُلُهُ شَعِيراً أَوْ حِنْطَةً وَ قَدِ اِشْتَرَاهُ مِنْ أَصْلِهِ وَ مَا كَانَ عَلَى أَرْبَابِهِ مِنْ خَرَاجٍ فَهُوَ عَلَى اَلْعِلْجِ فَقَالَ إِنْ كَانَ اِشْتَرَطَ حِينَ اِشْتَرَاهُ إِنْ شَاءَ قَطَعَهُ قَصِيلاً وَ إِنْ شَاءَ تَرَكَهُ كَمَا هُوَ حَتَّى يَكُونَ سُنْبُلاً وَ إِلاَّ فَلاَ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَتْرُكَهُ حَتَّى يَكُونَ سُنْبُلاً
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۱۹
و سماعه از آن حضرت علیه السّلام در مورد فروش علف و گندم و جو سؤال کرد و گفت: شخصی آن را میخرد و نمیچیند بلکه آن را رها میکند تا خوشه نماید، گندم باشد یا جو، یک چین و دو چین نخریده بلکه بکلّی همه را خریداری کرده است و از سوی دیگر، صاحبان زمین با کشاورز قرار داد کردهاند که عشریه دولت را بپردازد. فرمود: اگر در هنگامی که خریداری میکرده با کشاورز قرار کرده که اگر بخواهد علف را برگیرد و اگر نخواهد برنگیرد و رها کند تا خوشه بندد میتواند
آن را رها کند، و در غیر این صورت حق ندارد آن را رها کند تا خوشه بندد.