→

من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۶۷۱

حدیث امام حسن عسکرى (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ کِتَابُ الْمَعِيشَة‏‏ بَابُ إِحْيَاءِ الْمَوَاتِ وَ الْأَرَضِين‏

کتاب المعيشة · روایت شده از امام حسن عسکرى عليه السلام

سند
:

وَ كَتَبَ إِلَيْهِ‏ فِي رَجُلٍ كَانَتْ لَهُ قِطَاعُ‏ أَرَضِينَ فَحَضَرَهُ اَلْخُرُوجُ إِلَى‏ مَكَّةَ وَ اَلْقَرْيَةُ عَلَى مَرَاحِلَ مِنْ مَنْزِلِهِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ مِنَ اَلْمُقَامِ مَا يَأْتِي بِحُدُودِ أَرْضِهِ وَ عَرَّفَ‏ حُدُودَ اَلْقَرْيَةِ اَلْأَرْبَعَةَ فَقَالَ لِلشُّهُودِ اِشْهَدُوا أَنِّي قَدْ بِعْتُ مِنْ فُلاَنٍ يَعْنِي اَلْمُشْتَرِيَ جَمِيعَ اَلْقَرْيَةِ اَلَّتِي حَدٌّ مِنْهَا كَذَا وَ اَلثَّانِي وَ اَلثَّالِثُ وَ اَلرَّابِعُ وَ إِنَّمَا لَهُ فِي هَذِهِ اَلْقَرْيَةِ قِطَاعُ أَرَضِينَ فَهَلْ يَصْلُحُ لِلْمُشْتَرِي ذَلِكَ وَ إِنَّمَا لَهُ بَعْضُ هَذِهِ اَلْقَرْيَةِ وَ قَدْ أَقَرَّ لَهُ بِكُلِّهَا فَوَقَّعَ ع لاَ يَجُوزُ بَيْعُ مَا لَيْسَ يَمْلِكُ وَ قَدْ وَجَبَ‏ اَلشِّرَاءُ مِنَ اَلْبَائِعِ عَلَى مَا يَمْلِكُ‏

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۲۹ و أیضا نوشت که شخصی دارای چند قطعه زمین است در قریه‏ای که از منزلش دور می‏باشد، و ایّام زیارت مکّه و مسافرت پیش آمده و آنقدر فرصت ندارد که حدود و مساحت زمینهای خود را در قریه معیّن کند و فقط حدود چهارگانه قریه را معرّفی کرده است و به شهود می‏گوید: شاهد باشید که من به فلان شخص (خریدار) فروختم همه قریه‏ای را که یک حدّ آن به کجا و حدّ دیگرش به کجا و همین طور ... تا چهار حدّ، و وی در آن قریه چند قطعه زمین داراست. آیا این ایجاب با این وضع برای مشتری کافی است با آنکه لفظ مالک همه قریه بوده و قصدش قسمتی از آن؟ امام علیه السّلام در پاسخ نامه مرقوم فرمودند: بر او جایز نیست فروختن آنچه که مالک نیست، و تنها بدان مقدار از اراضی قریه که مالک بوده معامله واقع شده است.