حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ بَابُ الصَّيْدِ وَ الذَّبَائِح
باب الصيد و الذبائح · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
روي الحسين بن المختار عن الحسين بن عبيد الله قال :
وَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع إِنَّا نَكُونُ بِالْجَبَلِ فَنَبْعَثُ اَلرُّعَاةَ إِلَى اَلْغَنَمِ فَرُبَّمَا عَطِبَتِ اَلشَّاةُ وَ أَصَابَهَا شَيْءٌ فَذَبَحُوهَا فَنَأْكُلُهَا قَالَ لاَ إِنَّمَا هِيَ اَلذَّبِيحَةُ فَلاَ يُؤْمَنُ عَلَيْهَا إِلاَّ اَلْمُسْلِمُ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۵۶
حسین بن عبید اللَّه گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم که ما اهل کوهپایه هستیم و گوسفندان را با چوپانها (که أهل ذمّهاند) به چرا میفرستیم و بسا میشود که گوسفندی آسیب میبیند و ایشان آن را سر میبرند و ما از آن میخوریم آیا صحیح است؟ فرمود: نه، زیرا ذبح باید شرعی باشد و اطمینانی در رعایت کردن دستورات شرع نیست مگر به مسلمان.