حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ بَابُ الصَّيْدِ وَ الذَّبَائِح
باب الصيد و الذبائح · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
سال محمد بن مسلم ابا عبد الله ع :
وَ عَنْ ذَبِيحَةٍ ذُبِحَتْ لِغَيْرِ اَلْقِبْلَةِ فَقَالَ كُلْ لاَ بَأْسَ بِذَلِكَ مَا لَمْ يُتَعَمَّدْ قَالَ وَ سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ ذَبَحَ وَ لَمْ يُسَمِّ فَقَالَ إِنْ كَانَ نَاسِياً فَلْيُسَمِّ حِينَ يَذْكُرُ يَقُولُ بِسْمِ اَللَّهِ عَلَى أَوَّلِهِ وَ عَلَى آخِرِهِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۵۶
محمّد بن مسلم [گوید:] از امام صادق علیه السّلام پرسید [م]: ذبیحهای را که بدون رو به قبله نمودن سر بریدهاند میتوان خورد؟ فرمود: اگر از روی عمد نبود اشکالی ندارد از آن بخور، گوید: پرسیدم: مردی سر برید و بسم اللَّه نگفت؟
فرمود: چنانچه از روی فراموشی بوده هر گاه متذکّر شود بگوید:
«بسم اللَّه علی أوّله و علی آخره».