من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۹۷۳

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ بَابُ الصَّيْدِ وَ الذَّبَائِح‏

باب الصيد و الذبائح · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
في روايه حماد عن الحلبي عن ابي عبد الله ع قال :

وَ سُئِلَ عَنِ اَلرَّجُلِ يَذْبَحُ فَيَنْسَى أَنْ يُسَمِّيَ أَ تُؤْكَلُ ذَبِيحَتُهُ قَالَ نَعَمْ إِذَا كَانَ لاَ يُتَّهَمُ وَ يُحْسِنُ‏ اَلذَّبْحَ‏ قَبْلَ ذَلِكَ وَ لاَ يَنْخَعُ‏ وَ لاَ يَكْسِرُ اَلرَّقَبَةَ حَتَّى تَبْرُدَ اَلذَّبِيحَةُ

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۵۷ حلبی از امام صادق علیه السّلام روایت کرده گوید شخصی از آن‏ حضرت پرسید که مردی هنگام ذبح فراموش کرد بسم اللَّه‏ گوید آیا ذبیحه او را می‏توان خورد؟ فرمود: آری اگر متّهم به نگفتن آن عمدا نباشد و پیش از آن ذبح را خوب انجام دهد، و نخاع را قطع نکند و گردن را تا حیوان جان نداده و سرد نشده نشکند، اشکالی ندارد.

راویان