حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الدِّيَات بَابُ مَنْ عَمْدُهُ خَطَأ
کتاب الديات · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
و روي الحسن بن محبوب عن هشام بن سالم عن عمار الساباطي عن ابي عبيده قال :
سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنْ أَعْمَى فَقَأَ عَيْنَ صَحِيحٍ مُتَعَمِّداً فَقَالَ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ إِنَّ عَمْدَ اَلْأَعْمَى مِثْلُ اَلْخَطَإِ هَذَا فِيهِ اَلدِّيَةُ مِنْ مَالِهِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ فَإِنَّ دِيَةَ ذَلِكَ عَلَى اَلْإِمَامِ وَ لاَ يُبْطَلُ حَقُ مُسْلِمٍ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۸۸
ابو عبیده گوید: از امام باقر علیه السّلام پرسیدم اگر شخص نابینا از روی عمد چشم بینائی را درید و کور کرد حکمش چیست؟ فرمود: ای ابا عبید در اینجا عمد کور مانند خطای بیناست باید دیه دهد (چون چشم ندارد تا قصاص شود) و چنانچه مالی ندارد تا دیه را بپردازد، امام مسلمین باید آن را بپردازد تا حقّ مسلمانی پایمال نشود.