من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۲۸

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْحُدُود‏ بَابُ مَا يَجِبُ بِهِ التَّعْزِيرُ وَ الْحَدُّ وَ الرَّجْمُ وَ الْقَتْلُ وَ النَّفْيُ فِي الزِّنَا

کتاب الحدود · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
و روي زرعه عن سماعه قال قال :

إِذَا زَنَى اَلرَّجُلُ فَجُلِدَ فَلَيْسَ‏ يَنْبَغِي لِلْإِمَامِ أَنْ يَنْفِيَهُ مِنَ اَلْأَرْضِ اَلَّتِي جُلِدَ فِيهَا إِلَى غَيْرِهَا وَ إِنَّمَا عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يُخْرِجَهُ مِنَ اَلْمِصْرِ اَلَّذِي جُلِدَ فِيهِ‏

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۴۲ و زرعه از سماعة بن مهران روایت کرد که حضرت صادق علیه السّلام فرمود: هر گاه مردی زنا کند و امام حدّ الهی را بر او جاری کند، سزاوار نیست او را از سرزمینی که در آن او را حدّ زده است به شهر معین دیگر تبعید کند، بلکه وظیفه امام آنست که او را از آن شهر بیرون کند (و خود هر کجا که خواهد برود).

راویان