من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۲۸۵

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الدِّيَات‏‏‏ بَابُ الْمُسْلِمِ يَقْتُلُ الذِّمِّيَّ أَوِ الْعَبْدَ أَوِ الْمُدَبَّرَ أَوِ الْمُکَاتَبَ أَوْ يَقْتُلُونَ الْمُسْلِم‏

کتاب الديات · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
و روي عبد الله بن المغيره عن منصور عن ابان بن تغلب عن ابي عبد الله ع قال :

دِيَةُ اَلْيَهُودِيِ‏ وَ اَلنَّصْرَانِيِ‏ وَ اَلْمَجُوسِيِ‏ دِيَةُ اَلْمُسْلِمِ‏

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۵۰۱ أبان بن تغلب گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: دیه یهودی و نصرانی و مجوسی همان دیه مسلمان است. نویسنده این کتاب- رحمه اللَّه- گوید: اختلاف این اخبار بجهت تفاوت حالات و شرائط آنها است و حکم یک حال نیست، و هر گاه یهودی و نصرانی و مجوسی بر پیمان خود که با مسلمین بسته‏اند پایدار باشند و از آن سر بازنزنند و استوار باشند بر ترک شرابخواری علنی، و اعمال منافی عفّت، و نخوردن ربا و گوشت خوک، و نیز ازدواج با خواهران نکردن، و عدم روزه‏خواری آشکار در ماه رمضان، و اشراف‏ نداشتن بر مساجد مسلمین، و شبها از میان مسلمانان خارج شدن، و روزها برای کسب و رفع حوائج بمیان مسلمین آمدن، در چنین موقعیّتی اگر یکی از آنان را کسی به خطا کشت دیه‏اش چهار هزار درهم است، و مخالفان بظاهر همین حکم عمل می‏کنند و شرائط را در نظر نمی‏گیرند، و هر گاه امام به آنان پناه داد و آنها را در عهد و قرارداد خود درآورد و در امان خود خواند، و آنان نقض عهد نکردند و پیمان را نشکستند و شرائط آن‏ را که ذکر کردیم ملتزم بودند و تخلّف ننمودند و دادن جزیه را پذیرفتند، پس بر کسی که یکی از ایشان را بخطا بکشد دیه مسلمان واجب می‏شود و دلیل این گفتار خبر بعد است‏

راویان