حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الدِّيَات بَابُ الْمُسْلِمِ يَقْتُلُ الذِّمِّيَّ أَوِ الْعَبْدَ أَوِ الْمُدَبَّرَ أَوِ الْمُکَاتَبَ أَوْ يَقْتُلُونَ الْمُسْلِم
کتاب الديات · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
و روي ابن محبوب عن ابي محمد الوابشي قال :
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْمٍ اِدَّعَوْا عَلَى عَبْدٍ جِنَايَةً تُحِيطُ بِرَقَبَتِهِ فَأَقَرَّ اَلْعَبْدُ بِهَا قَالَ لاَ يَجُوزُ إِقْرَارُ اَلْعَبْدِ عَلَى سَيِّدِهِ قَالَ فَإِنْ أَقَامُوا اَلْبَيِّنَةَ عَلَى مَا اِدَّعَوْا عَلَى اَلْعَبْدِ أَخَذُوا اَلْعَبْدَ بِهَا أَوْ يَفْتَدِيَهُ مَوْلاَهُ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۵۰۸
ابو محمّد عبد اللَّه بن سعید وابشی گوید: از امام صادق علیه السّلام پرسیدم مردی بر علیه عبدی جنایتی را ادّعا کرد که همه قیمت عبد را فرا میگرفت، و خود عبد نیز اعتراف به جنایت داشت، فرمود: اقرار عبد بر ضرر و زیان مولایش نافذ نیست و فائده ندارد، اگر آن جماعت اقامه بیّنه و شاهد بر جنایت او که ادّعا میکنند کردند، برده را به غرامت جنایت میگیرند، و صاحبش مبلغ دیه را میپردازد و غلام را میستاند.