حدیث امام على (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الدِّيَات بَابُ مَا يَجِبُ فِيهِ الدِّيَةُ وَ نِصْفُ الدِّيَةِ فِيمَا دُونَ النَّفْس
کتاب الديات · روایت شده از امام على عليه السلام
سند
و روي عن محمد بن قيس عن ابي جعفر ع قال :
قَضَى أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع فِي رَجُلٍ أُصِيبَ إِحْدَى عَيْنَيْهِ أَنْ تُؤْخَذَ بَيْضَةُ نَعَامَةٍ فَيُمْشَى بِهَا وَ تُوثَقَ عَيْنُهُ اَلصَّحِيحَةُ حَتَّى لاَ يُبْصِرَ بِهَا وَ يَنْتَهِيَ بَصَرُهُ ثُمَّ يُحْسَبَ مَا بَيْنَ مُنْتَهَى بَصَرِ عَيْنِهِ اَلَّتِي أُصِيبَتْ وَ بَيْنَ عَيْنِهِ اَلصَّحِيحَةِ فَيُؤَدَّى بِحِسَابِ ذَلِكَ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۵۱۷
محمّد بن قیس گوید: امام باقر علیه السّلام فرمود: امیر مؤمنان علیه السّلام در باره مردیکه یکی از چشمانش آسیب دیده بود، دستور داد بیضه شتر مرغی را برگیرند و بروند و دیده سالم وی را کاملا ببندند تا هیچ نبیند و معلوم کنند تا چه حدّی با چشم آسیب دید میتواند بیضه شتر مرغ را ببیند (آنگاه دیده آسیب دیده را ببندند و همان کار را تکرار کنند) و معلوم دارند که آن تا چه حدّ میتواند ببیند، و تفاوت دو دیده را بدین حساب معیّن داشته و دیه را بپردازند. (خبر بدون سقط سابقا گذشت).