من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۵۰۸

و روي البزنطي عن الحسين بن خالد عن ابي الحسن ع قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۵۰ و بزنطی، از حسین بن خالد، از امام ابو الحسن علیه السّلام روایت کرده است، که گفت: از آن امام در باره مردی سؤال کردم که نسبت به جزئی از مال خود وصیّت کرده، امام فرمود: معنی آن یک هفتم از ثلث او است. مصنّف این کتاب- رحمه اللَّه- گفت: صاحبان اموال در زمانهای گذشته اموال خود را به اجزائی تقسیم میکردند، پس بعضی از ایشان مال خود را بده جزء، و بعضی بهفت جزء قسمت مینمودند، و بنا بر این، وصیّت مرد در مالش برسم او در تقسیم مالش برگزار می‏شود، و این گونه وصیّت را تنها کسی بکار می‏بندد که لغت را بداند، و مقصود از آن را بفهمد. و امّا توده مردم وصیّتهای خود را با عبارات معلومی بیان میکنند که مبلغ آن بهیچ گونه تفسیری نیاز ندارد. پس وقتی کسی بمال کثیری وصیّت کند، یا نذر نماید که مال کثیری بصدقه بدهد، در این صورت کثیر هشتاد و بیشتر از آنست، زیرا خدای تبارک و تعالی فرموده است «خدا شما را در مواطن کثیری یاری کرد». و این مواطن هشتاد موطن بوده است.