→

من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۵۱۱

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْوَصِيَّة‏‏ بَابُ ضَمَانِ الْوَصِيِّ لِمَا يُغَيِّرُهُ عَمَّا أَوْصَى بِهِ الْمَيِّت‏

کتاب الوصية · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
روي محمد بن سنان عن ابن مسكان عن ابي سعيد عن ابي عبد الله ع قال :

سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ أَوْصَى بِحَجَّةٍ فَجَعَلَهَا وَصِيَّةً فِي نَسَمَةٍ فَقَالَ يَغْرَمُهَا وَصِيُّهُ وَ يَجْعَلُهَا فِي حَجَّةٍ كَمَا أَوْصَى بِهِ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ‏ فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ مََا سَمِعَهُ فَإِنَّمََا إِثْمُهُ عَلَى اَلَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ‏

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۵۲ محمّد بن سنان، از ابن مسکان، از ابو سعید روایت کرده است که از امام صادق علیه السّلام در باره مردی سؤال کردند که به انجام حجّی وصیّت کند، پس وصیّ او آن را به آزاد کردن برده‏ای مبدّل سازد. امام فرمود: وصیّ او غرامت را می‏پردازد، و وصیّت را بهمان صورت که به او توصیه شده بصورت حجّ اجراء میکند.زیرا خدای عزّ و جلّ میفرماید: «وصیّت حقّی واجبست، پس کسانی که آن را مبدّل سازند بعد از آنکه این حکم را شنیده باشند گناه آن بگردن ایشان است».

راویان