من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۵۴۳

و روي الحسن بن محبوب عن علي بن رياب قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۶۸ و حسن بن محبوب، از علیّ بن رئاب روایت کرده است که گفت: از امام ابو الحسن موسی علیه السّلام در باره مردی سؤال کردم که میان من و او قرابتی بود، و او در حالی وفات یافت که اولاد خردسالی داشت، و مملوکها و غلامان و کنیزانی از خود بجای گذاشت بی‏آنکه وصیّتی کرده باشد. نظر آن امام در باره کسی که کنیزکی را از ایشان بخرد، و آن را امّ ولد سازد چیست؟ و در باره فروش آن از طرف ورثه چه می‏اندیشید؟ امام فرمود: اگر سرپرستی داشته باشند که به اصلاح کارشان قیام کند چنان که بحساب ایشان بفروشد و امور ایشان را زیر نظر قرار دهد، در باره ایشان مأجور خواهد بود. گفتم: پس نظر آن امام در باره کسی که کنیزکی را از ایشان بخرد، تا او را امّ ولد قرار دهد چیست؟ فرمود: در صورتی که قیّمی از سوی ایشان که مصلحتشان را در نظر داشته باشد او را بحسابشان بفروشد، باکی نیست. و ایشان حقّ ندارند از کاری که قیّم مصلحت بینشان برای ایشان انجام داده است رجوع کنند.