حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْوَصِيَّة بَابُ انْقِطَاعِ يُتْمِ الْيَتِيم
کتاب الوصية · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
و روي الحسن بن علي الوشا عن عبد الله بن سنان عن ابي عبد الله ع قال :
إِذَا بَلَغَ اَلْغُلاَمُ أَشُدَّهُ ثَلاَثَ عَشْرَةَ سَنَةً وَ دَخَلَ فِي اَلْأَرْبَعَ عَشْرَةَ سَنَةً وَجَبَ عَلَيْهِ مَا وَجَبَ عَلَى اَلْمُحْتَلِمِينَ اِحْتَلَمَ أَوْ لَمْ يَحْتَلِمْ وَ كُتِبَتْ عَلَيْهِ اَلسَّيِّئَاتُ وَ كُتِبَتْ لَهُ اَلْحَسَنَاتُ وَ جَازَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ ضَعِيفاً أَوْ سَفِيهاً
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۷۳
و حسن بن علیّ وشّاء، از عبد اللَّه بن سنان از امام صادق (علیه السّلام) روایت کرده است که فرمود: زمانی که پسر به
«أشدّ»
خود یعنی سیزده سال برسد، و بچهارده سال داخل شود، هر چه بر محتلمشوندگان واجب است، بر او واجب میشود، چه محتلم شده باشد، و چه نشده باشد، و نیک و بد اعمالش بسود و زیانش نوشته میشود. و همه چیز برای او جایز و نافذ است مگر اینکه ضعیف یا سفیه باشد.