الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱

اخبرنا ابو جعفر محمد بن يعقوب قال حدثني عده من اصحابنا منهم محمد بن يحيي العطار عن احمد بن محمد عن الحسن بن محبوب عن العلا بن رزين عن محمد بن مسلم عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۳۳ امام پنجم فرماید: چون خدا عقل را آفرید، او را به سخن در آورد و سنجید، گفتش پیش آی، پیش آمد و گفتش پس رو، پس رفت، خدا فرمود: به عزت و جلال خودم سوگند، خلقی نیافریدم که از تو پیشم محبوب‏تر باشد، تو را به کسی دهم که دوستش دارم همانا روی امر و نهی من با تو است و کیفر و پاداشم به حساب تو است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۱۰ امام باقر علیه السّلام فرماید: چون خدا عقل را آفرید از او بازپرسی کرده باو گفت پیش آی پیش آمد، گفت بازگرد، بازگشت، فرمود بعزت و جلالم سوگند مخلوقی که از تو بپیشم محبوبتر باشد نیافریدم و ترا تنها بکسانی که دوستشان دارم بطور کامل دادم. همانا امر و نهی کیفر و پاداشم متوجه تو است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۸۳ خبر داد ما را ابوجعفر محمد بن یعقوب و گفت: حدیث کردند مرا چند نفر از اصحاب ما که از ایشان است محمد بن یحیی عطّار، از احمد بن محمد، از حسن بن محبوب، از علاء بن رزین، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود که: «چون خدا عقل را آفرید، با او سخن نمود (یا از او خواست که سخن گوید)، بعد از آن فرمود که: رو بیاور (یعنی: متوجه شو به سوی آنچه رو به آن توان آورد؛ چون طاعت‏ها و مقامات عالیه و درجات رفیعه. بنابر قولی). عقل قبول کرد و رو آورد. بعد از آن فرمود که: پشت کن (یعنی: رو بگردان از آنچه رو به آن نباید آورد؛ چون معصیت‏ها و مقامات پست و درجات خسیسه. چنانکه بعضی گفته‏اند). آن را نیز قبول نمود و پشت گردانید. پس خدای تعالی فرمود: به عزّت (یا غلبه خویش بر همه ممکنات)، و بزرگواریی که دارم، سوگند یاد می‏نمایم که هیچ آفریده را نیافریدم که دوست‏تر باشد به سوی من از تو، و تو را تمام نگردانیدم مگر در آن کس که او را دوست می‏دارم. بدان و آگاه باش، که من تو را امر می‏کنم به نیکی‏ها و تو را نهی می‏نمایم از بدی‏ها، و تو را عقاب می‏کنم از نافرمانی‏ها و تو را ثواب می‏دهم بر فرمان‏برداری‏ها» (یعنی با غیر تو چنین نخواهم کرد. و غرض، مبالغه است در اشتراط تکلیف به آن).