الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۱۵۷

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابٌ فِيهِ نُکَتٌ وَ نُتَفٌ مِنَ التَّنْزِيلِ فِي الْوَلَايَة

کتاب الحجة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن ابن محبوب عن محمد بن النعمان عن سلام قال :

سَأَلْتُ‏ أَبَا جَعْفَرٍ ع‏ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى اَلَّذِينَ يَمْشُونَ‏ عَلَى اَلْأَرْضِ هَوْناً قَالَ هُمُ اَلْأَوْصِيَاءُ مِنْ مَخَافَةِ عَدُوِّهِمْ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۲۱۱ سلام گوید: از امام باقر (ع) پرسیدم از تفسیر قول خدا تعالی (۶۳ سوره فرقان): «آن کسانی که روی زمین آرام و آهسته و با وقار راه می‏روند» فرمود: آنها اوصیاء هستند که برای ترس از دشمن آهسته راه می‏روند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۳۰۲ سلام گوید: از امام باقر علیه السلام این قول خدای تعالی را پرسیدم: «کسانی که بر زمین آهسته راه میروند- ۶۳ سوره ۲۵-» فرمود: ایشان اوصیاء هستند که از بیم دشمنشان (آهسته راه میروند). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۴۶۳ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از ابن محبوب، از محمد بن نعمان، از سلّام روایت کرده است که گفت: از امام محمد باقر علیه السلام سؤال کردم از قول خدا: «الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْناً» «۲»، یعنی: «و بندگان مخصوص خداوند مهربان، آنانند که می‏روند بر روی زمین از روی خواری و شکستگی»، و حضرت فرمود که: «ایشان اوصیایند که چنین می‏روند از ترس دشمنان خویش». __________________________________________________ (۲). فرقان، ۶۳.

راویان