حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره حديث , دانش و دانايى , آخرت , دنيا در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم بَابُ الْمُسْتَأْکِلِ بِعِلْمِهِ وَ الْمُبَاهِي بِه
کتاب فضل العلم · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
الحسين بن محمد بن عامر عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي الوشا عن احمد بن عايذ عن ابي خديجه عن ابي عبد الله ع قال :
مَنْ أَرَادَ اَلْحَدِيثَ لِمَنْفَعَةِ اَلدُّنْيَا لَمْ يَكُنْ لَهُ فِي اَلْآخِرَةِ نَصِيبٌ وَ مَنْ أَرَادَ بِهِ خَيْرَ اَلْآخِرَةِ أَعْطَاهُ اَللَّهُ خَيْرَ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۳۳
امام صادق (ع) فرمود: هر که علم حدیث را برای منفعت دنیا بخواهد در آخرت بهره ندارد و هر کس خیر آخرت از آن جوید خدا خیر دنیا و آخرت به وی دهد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۵۸
امام صادق علیه السلام فرمود کسی که حدیث ما را برای سود دنیا خواهد در آخرت بهرهئی ندارد و هر که آن را برای خیر آخرت جوید خداوند خیر دنیا و آخرت باو عطا فرماید.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۷۵
حسین بن محمد بن عامر، از مُعلّی بن محمد، از حسن بن علی وشّاء، از احمد بن عائذ، از ابی خدیجه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت فرمود: «هر که حدیث را خواهد به جهت منفعت دنیا، او را در آخرت نصیبی نخواهد بود. و هر که خیر آخرت را به آن اراده کند، خدا خیر دنیا و آخرت را به او عطا فرماید».
راویان
الحسين بن محمد بن عامرمعلي بن محمدالحسن بن علي الوشااحمد بن عايذابي خديجهابي عبد اللهامام جعفر صادق عليه السلام