الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۲۲۲

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ أَبْوَابُ التَّارِيخ‏-بَابُ مَوْلِدِ النَّبِيِّ ص وَ وَفَاتِه‏

کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
بعض اصحابنا رفعه عن محمد بن سنان عن داود بن كثير الرقي قال :

قُلْتُ‏ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ‏ مَا مَعْنَى اَلسَّلاَمِ عَلَى‏ رَسُولِ اَللَّهِ‏ فَقَالَ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَمَّا خَلَقَ‏ نَبِيَّهُ‏ وَ وَصِيَّهُ وَ اِبْنَتَهُ وَ اِبْنَيْهِ وَ جَمِيعَ‏ اَلْأَئِمَّةِ وَ خَلَقَ شِيعَتَهُمْ أَخَذَ عَلَيْهِمُ اَلْمِيثَاقَ وَ أَنْ يَصْبِرُوا وَ يُصَابِرُوا وَ يُرَابِطُوا وَ أَنْ يَتَّقُوا اَللَّهَ وَ وَعَدَهُمْ أَنْ يُسَلِّمَ لَهُمُ‏ اَلْأَرْضَ اَلْمُبَارَكَةَ وَ اَلْحَرَمَ اَلْآمِنَ‏ وَ أَنْ يُنَزِّلَ لَهُمُ‏ اَلْبَيْتَ اَلْمَعْمُورَ وَ يُظْهِرَ لَهُمُ اَلسَّقْفَ اَلْمَرْفُوعَ وَ يُرِيحَهُمْ مِنْ عَدُوِّهِمْ وَ اَلْأَرْضِ اَلَّتِي يُبَدِّلُهَا اَللَّهُ مِنَ اَلسَّلاَمِ‏ وَ يُسَلِّمُ مَا فِيهَا لَهُمْ‏ لاََ شِيَةَ فِيهََا قَالَ لاَ خُصُومَةَ فِيهَا لِعَدُوِّهِمْ وَ أَنْ يَكُونَ لَهُمْ فِيهَا مَا يُحِبُّونَ وَ أَخَذَ رَسُولُ اَللَّهِ ص‏ عَلَى جَمِيعِ‏ اَلْأَئِمَّةِ وَ شِيعَتِهِمُ اَلْمِيثَاقَ بِذَلِكَ وَ إِنَّمَا اَلسَّلاَمُ عَلَيْهِ تَذْكِرَةُ نَفْسِ اَلْمِيثَاقِ وَ تَجْدِيدٌ لَهُ عَلَى اَللَّهِ لَعَلَّهُ أَنْ يُعَجِّلَهُ جَلَّ وَ عَزَّ وَ يُعَجِّلَ اَلسَّلاَمَ لَكُمْ بِجَمِيعِ مَا فِيهِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۲۹۷ داود بن کثیر رقی گوید: به امام صادق (ع) گفتم: درود بر رسول خدا (ص) چه معنی دارد؟ در پاسخ فرمود: به راستی چون خدا تبارک و تعالی پیغمبر خود را با وصی او و دخترش و پسرش و همه ائمه را آفرید و شیعیان آنها را هم آفرید، از آنها پیمان گرفت و اینکه باید شکیبا باشند و در برابر دشمنان ایستادگی کنند و مرز داری نمایند و این که پرهیزکار باشند نسبت به خدا و به آنها وعده داد که سرزمین پر برکت را با حرم امن به آنها تسلیم کند و بیت المعمور را برای آنها فرود آورد و سقف افراشته را برای آنها عیان کند و آنها را از دشمنان آسوده سازد، و برای آنها پدید کند زمینی را که بجای این زمین گذارد با صلح و سلامتی و سالم دارد آنچه در آن است برای آنها، هیچ لکه سیاهی در آن نباشد. فرمود: یعنی ستیزه‏ای از دشمن در آن نماند و این که در آن باشد هر چه را بخواهند و دوست دارند و رسول خدا (ص) از همه ائمه و شیعیانشان پیمان برای این موضوع گرفت (از همه امت و شیعه‏های ما پیمان بر این موضوع گرفت خ ل) و همانا درود و سلام بر آن حضرت یادآوری این پیمان و تجدید آن است بر خداوند تا شاید خدا عز و جل در انجام آن تعجیل کند و بشتابد به آماده کردن صلح و سلامت برای شما نسبت به همه آنچه در جهان است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۳۴۵ داود بن کثیر رقی گوید: بامام صادق علیه السلام عرضکردم: معنی سلام بر رسول خدا چیست؟ فرمود: چون خدای تبارک و تعالی (در عالم ارواح) پیغمبرش را و وصی او و دختر و دو پسرش و امامان دیگر و همه شیعیان را خلق فرمود، از آنها پیمان گرفت که (در بلاها) صبر کنند و (در برابر دشمنان خدا و هوای نفس) پایداری کنند و (جان خود و اسبان خویش را) در مرزها و سرحدها به بندند و از خدا پروا کنند. و خدا (در مقابل این امور) بآنها وعده فرمود که زمین مبارک (مدینه یا بیت المقدس) و حرم امن (مکه) را تسلیمشان کند و بیت المعمور (فرشتگان یا خاندان ائمه) را برایشان بیاورد و سقف افراشته (تمام آسمانها و عرش یا برکات آسمان) را بآنها بنمایاند و ایشان را از دشمنشان آسوده کند و هم از آفات زمین که خدا بجهت سلامتی آنها از شرور تبدیل فرموده [و زمینی را که خدا دگرگونش کرده از جمله سلامت است‏] و آنچه را در زمین است برای آنها سالم دارد و لکه‏ای در آن نباشد- یعنی در زمین ناسازگاری با دشمن وجود نداشته باشد- و هر چه را دوست داشته باشند، در زمین برای آنها موجود باشد. و پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله از همه امامان و شیعیانشان این پیمان را گرفت و سلام بر آن حضرت یادآوری این پیمان و تجدید آنست بر خداوند (تا خدا فرستادن سلام را بر آن حضرت تجدید کند) و تا شاید خدای جل و عز در رسیدن وقت این پیمان تعجیل کند و سلامت و سازش را با تمام آنچه در پیمان بود، برای شما بشتاب آماده کند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۵۵۷ بعضی از اصحاب ما روایت کرده و آن را مرفوع ساخته از محمد بن سنان، از داود بن کثیر رِقّی که گفت: به خدمت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که: چیست معنی سلام بر رسول خدا؟ حضرت فرمود که: «چون خدای تبارک و تعالی پیغمبر خود و وصیّ و دختر و دو پسر آن حضرت و جمیع ائمّه را آفرید و شیعیان ایشان را خلق فرمود، بر ایشان پیمان گرفت و آن‏که صبر کنند، و یکدیگر را بر صبر بدارند، و ساخته و آماده باشند برای مقاتله با دشمنان دین (و یا اسبان و اسلحه را مهیّا کنند از برای حفظ سر حدّ اسلام تا اذیّت کفّار را از همه مسلمانان باز دارند و بیضه اسلام را محافظت نمایند) و از خدا بپرهیزند و با ایشان وعده فرمود که زمین مبارک و حرم صاحب ایمنی را از برای ایشان وا گذارد، و بیت المعمور را از برای ایشان فرود آورد، و سقف برافراشته را از برای ایشان ظاهر گرداند، و ایشان را از دشمنان ایشان در آسایش اندازد، زمینی که خدا آن را بدل می‏کند از زمین دار السّلام است، و آنچه را که در آن است به ایشان وا گذارد «لا شِیَةَ فِیها» «۱»، یعنی: هیچ رنگ دیگر در آن نباشد». و حضرت فرمود که: «هیچ خصومتی از برای دشمنان ایشان در آن نباشد، و آن‏که از برای ایشان در آن، آنچه دوست می‏دارند، موجود باشد. و رسول خدا صلی الله علیه و آله بر جمیع ائمّه و شیعیان ما (و در بعضی از نسخ کافی، و شیعیان ایشان یعنی: شیعیان ائمّه) پیمان به این امر گرفت، و جز این نیست که آن حضرت علیه السلام یادداشتِ خودِ این پیمان و تازه نمودن آن است بر خدای تعالی، شاید که آن جناب جلّ و عزّ آن را تعجیل فرماید، و واگذاشتن و تسلیم نمودن همه آنچه را که در آن است به شما تعجیل فرماید». __________________________________________________ (۱). بقره، ۷۱.

راویان