حدیث امام حسن عسکرى (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ مَوْلِدِ الصَّاحِبِ ع
کتاب الحجة · روایت شده از امام حسن عسکرى عليه السلام
سند
الحسين بن محمد الاشعري عن معلي بن محمد عن احمد بن محمد قال :
خَرَجَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ ع حِينَ قُتِلَ اَلزُّبَيْرِيُ هَذَا جَزَاءُ مَنِ اِفْتَرَى عَلَى اَللَّهِ فِي أَوْلِيَائِهِ زَعَمَ أَنَّهُ يَقْتُلُنِي وَ لَيْسَ لِي عَقِبٌ فَكَيْفَ رَأَى قُدْرَةَ اَللَّهِ وَ وُلِدَ لَهُ وَلَدٌ سَمَّاهُ محمد سَنَةَ سِتٍّ وَ خَمْسِينَ وَ مِائَتَيْنِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۵۱۹
از احمد بن محمد که گفت: چون زبیری کشته شد (گویا از خاندان زبیر بوده و داستان وی و کشته شدن او به دست ما نیامده است- از مجلسی ره) این توقیع از ناحیه امام ابی محمد (امام عسکری" ع") بیرون آمد که: این است سزای آن کسی که به خدا افتراء بندد در باره دوستان او، او گمان میکرد مرا میکشد و من فرزندی ندارم، چگونه دید توانائی خدا را؟ و برای او فرزندی متولد شد که او را (م ح م د) نامید در سال ۲۵۶ (هجری قمری).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۴۹
احمد بن محمد گوید: هنگامی که زبیری کشته شد، این مکتوب از جانب امام حسن عسکری علیه السلام بیرون آمد: «اینست مجازات کسی که بر خدا نسبت باولیائش دروغ بندد، او گمان کرد که مرا خواهد کشت و نسلم قطع میشود، چگونه قدرت خدا را مشاهده کرد؟ و برای او پسری متولد شد که او را «م ح م د» نام گذاشت، در سال ۲۵۶ (بحدیث ۸۵۸ رجوع شود).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۷۵۵
حسین بن محمد اشعری، از معلّی بن محمد، از احمد بن محمد روایت کرده است که گفت: ... تا آخر آنچه در باب اشاره به سوی حضرت صاحب الزّمان علیه السلام گذشت. «۱» __________________________________________________
(۱). فرمانی از امام حسن عسکری علیه السلام بیرون آمد در هنگامی که زبیری- لعنه اللَّه- کشته شد که: «این است جزای هر که بر خدا جرأت کند در حقّ دوستان آن جناب. زبیری گمان میکرد که او مرا خواهد کشت، و مرا فرزندی نباشد. پس قدرت خدا را در باب خود چگونه دید؟». و برای آن حضرت فرزندی متولد شد که او را «م ح م د» نام کرد در سال دویست و پنجاه و شش.