حدیث در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ الْفَيْءِ وَ الْأَنْفَالِ وَ تَفْسِيرِ الْخُمُسِ وَ حُدُودِهِ وَ مَا يَجِبُ فِيه
کتاب الحجة
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن عيسي بن يزيد قال :
كَتَبْتُ جُعِلْتُ لَكَ اَلْفِدَاءَ تُعَلِّمُنِي مَا اَلْفَائِدَةُ وَ مَا حَدُّهَا رَأْيَكَ أَبْقَاكَ اَللَّهُ تَعَالَى أَنْ تَمُنَّ عَلَيَّ بِبَيَانِ ذَلِكَ لِكَيْلاَ أَكُونَ مُقِيماً عَلَى حَرَامٍ لاَ صَلاَةَ لِي وَ لاَ صَوْمَ فَكَتَبَ اَلْفَائِدَةُ مِمَّا يُفِيدُ إِلَيْكَ فِي تِجَارَةٍ مِنْ رِبْحِهَا وَ حَرْثٍ بَعْدَ اَلْغَرَامِ أَوْ جَائِزَةٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۶۲۵
از احمد بن محمد بن عیسی بن یزید، گوید: نوشتم: قربانت شوم، به من بیاموز که فائده چیست؟ و اندازه آن کدام است؟ رأی شما چیست؟ خدایت باقی بدارد که منت نهی بر من به بیان این مطلب، تا در حرام زندگی نکنم و نه نماز داشته باشم و نه روزه. در پاسخ نوشت: فائده، آن چیزی است که به تو رسد در بازرگانی از سود آن و در کشت و کار بعد از مخارج آن یا جائزهای که به دست تو رسد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۵۰۰
حمد بن محمد بن عیسی بن یزید گوید: بحضرت (امام هشتم یا نهم و یا دهم) نوشتم:
قربانت گردم، بمن بیاموز فایده چیست؟ و اندازه آن کدامست؟ و رأی شما چیست؟- خدای تعالی شما را باقی دارد- تقاضا دارم با پاسخ این سؤال بر من منت گذاری تا در حرام زندگی نکنم که نماز و روزهام درست نباشد. حضرت نوشت: فایده چیزیست که از سود تجارت بتو رسد و از زراعت بعد از وضع مخارج یا جائزهای که بدیگری بدهی [یا جائزهای که بتو رسد] (پس بنا بر معنی اول جایزه خمس ندارد و جزء مخارج است و بنا بر معنی دوم خمس دادن آن واجبست و در این صورت بمعنی گرفتن جایزه است ولی در صورت اول بمعنی دادن آن).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۸۴۳
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد بن عیسی بن یزید که گفت: نوشتم که: فدای تو گردم، مرا تعلیم میدهی که فایدهای که خمس در آن واجب است، چه چیز است و اندازه آن چیست؟ خدا تو را باقی بدارد، آیا صلاح تو هست که بر من به بیان آن منّت گذاری؟ تا آنکه بر حرام نمانده باشم در حالی که نماز و روزه من درست نباشد. در جواب نوشت که: «فایده از هر چیزی است که به تو رسد و عاید گردد در باب تجارت و خرید و فروش از سود و انتفاع آن و در کشت کردن و کسب کردن بعد از وضع آنچه ادا کردن آن واجب باشد، یا جایزه» (یعنی: صله و بخشش که به این کس رسد).