حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم بَابُ الْبِدَعِ وَ الرَّأْيِ وَ الْمَقَايِيس
کتاب فضل العلم · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
و بهذا الاسناد عن محمد بن جمهور رفعه قال قال رسول الله ص :
أَبَى اَللَّهُ لِصَاحِبِ اَلْبِدْعَةِ بِالتَّوْبَةِ قِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ كَيْفَ ذَلِكَ قَالَ إِنَّهُ قَدْ أُشْرِبَ قَلْبُهُ حُبَّهَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۶۱
رسول خدا (ص) فرمود: خدا راه توبه را بر بدعتگذار بسته، عرض شد: یا رسول الله چطور؟ فرمود: چون دوستی آن بدعت به دلش نشسته.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۷۰
رسول خدا (ص) فرمود: خدا از قبول توبه بدعتگزار خودداری فرموده. عرض شد چرا چنین است؟ فرمود: زیرا که دوستی بدعت دلنشینش شده. (پس توبه کردنش حقیقی نیست).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۹۹
و به همین اسناد، از محمد بن جمهور روایت است و آن را مرفوع ساخته که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: «خدا ابا فرموده از برای صاحب بدعت که توبه کند، یا توبه او را قبول فرماید». به آن حضرت عرض شد که: یا رسول اللَّه، چرا صاحب بدعت توبه نمیکند، یا چگونه میشود که توبه او مقبول نباشد؟ فرمود: «زیرا که دلش، دوستی آن بدعت، نوشانیده شده» (و آن بر وجهی در دل او در آمده که در آن رسوخ به هم رسانیده و جا گرفته که از آن بیرون نمیرود. از کلام آن جناب چنین ظاهر میشود که معنی اول، که صاحب بدعت توفیق توبه نمییابد، مراد باشد، اگر چه، در معنی دوم نیز احتمال دارد).