→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۶۱

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم‏‏ بَابُ الْبِدَعِ وَ الرَّأْيِ وَ الْمَقَايِيس‏

کتاب فضل العلم · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
و بهذا الاسناد عن محمد بن جمهور رفعه قال قال رسول الله ص :

أَبَى اَللَّهُ لِصَاحِبِ اَلْبِدْعَةِ بِالتَّوْبَةِ قِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ‏ وَ كَيْفَ ذَلِكَ قَالَ إِنَّهُ قَدْ أُشْرِبَ قَلْبُهُ حُبَّهَا

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۶۱ رسول خدا (ص) فرمود: خدا راه توبه را بر بدعت‏گذار بسته، عرض شد: یا رسول الله چطور؟ فرمود: چون دوستی آن بدعت به دلش نشسته. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۷۰ رسول خدا (ص) فرمود: خدا از قبول توبه بدعتگزار خودداری فرموده. عرض شد چرا چنین است؟ فرمود: زیرا که دوستی بدعت دل‏نشینش شده. (پس توبه کردنش حقیقی نیست). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۹۹ و به همین اسناد، از محمد بن جمهور روایت است و آن را مرفوع ساخته که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: «خدا ابا فرموده از برای صاحب بدعت که توبه کند، یا توبه او را قبول فرماید». به آن حضرت عرض شد که: یا رسول اللَّه، چرا صاحب بدعت توبه نمی‏کند، یا چگونه می‏شود که توبه او مقبول نباشد؟ فرمود: «زیرا که دلش، دوستی آن بدعت، نوشانیده شده» (و آن بر وجهی در دل او در آمده که در آن رسوخ به هم رسانیده و جا گرفته که از آن بیرون نمی‏رود. از کلام آن جناب چنین ظاهر می‏شود که معنی اول، که صاحب بدعت توفیق توبه نمی‏یابد، مراد باشد، اگر چه، در معنی دوم نیز احتمال دارد).

راویان