الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۹۶

علي بن ابراهيم عن ابيه عن عثمان بن عيسي و الحسن بن محبوب جميعا عن سماعه عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۹۵ سماعة گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم: مردی است که دو هم مذهب او در یک مسأله دینی به اختلاف نظر می‏دهند و هر کدام هم روایتی به گفته خود دارند، یکی امرش می‏کند به کاری و دیگری نهیش می‏کند از آن کار، این مرد چه کند؟ فرمود: فهم حقیقت را عقب اندازد تا به امامی رسد که او را از واقع مطلب خبر دهد، تا زمانی که امام را ملاقات کند در کار خود مختار است. در روایت دیگر است که به هر کدام از دو روایت به حساب تسلیم به دستور عمل کنی برایت جائز است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۸۵ سماعه گوید از امام صادق (ع) پرسیدم: مردیست که دو نفر از هم مذهبانش نسبت بمطلبی دو روایت مختلف برایش نقل میکنند، یکی امرش میکند و دیگری نهیش مینماید، او چه کند! فرمود: تأخیرش اندازد تا آنکه را بواقع خبرش میدهد (امام زمانش را) ملاقات کند، و تا زمان ملاقاتش خود مختار است. و در روایت دیگر است، بهر کدام از آن دو روایت که با رضایت خاطر عمل کنی ترا روا است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۲۳۱ علی بن ابراهیم، از پدرش، از عثمان بن عیسی، و حسن بن محبوب، همه، از سَماعه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: از آن حضرت سؤال کردم از مردی که دو نفر از اهل دین او، در امری بر او مختلف شدند و هر دو او را روایت می‏کنند از ایشان، امر به اخذ آن می‏کند و دیگری او را نهی می‏کند. آیا آن مرد چه کند؟ فرمود که: «آن را به تأخیر می‏افکند تا ملاقات کند کسی را که او را خبر دهد و او در وسعت و فراخی است تا آن کس را ملاقات کند». در روایت دیگر، چنین است: «به هر یک از این دو روایت که عمل کنی، از باب تسلیم‏ و انقیاد امام و رضای به آن، تو را می‏رسد و جائز است».