الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۲۷

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن الهيثم بن ابي مسروق النهدي عن الحسين بن خالد عن اسحاق بن عمار قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۷۱ اسحق بن عمار گوید: به امام صادق (ع) گفتم:مردی است که نزد او می‏روم و سخنم را تمام نکردم همه مقصودم‏ را می‏فهمد و یکی هست که سخنم را با او تمام می‏کنم و او همه را حفظ می‏کند و به من تحویل می‏دهد و با بعضی هم که سخن می کنم می‏گویند دوباره بگو، فرمود: ای اسحق، می‏دانی چه سبب دارد؟ گفتم: نه، فرمود: آنکه از یک جمله همه مقصود ترا می فهمد، عقل با نطفه او خمیر شده و آنکه پس از اتمام سخن همه را یاد می‏گیرد و به تو بر می‏گرداند در شکم مادر که بوده عقل با جسم او ترکیب شده و اما آنکه همه سخن خود را به او تحویل می دهی و می‏گوید دوباره بگو، او پس از آنکه بزرگ شده عقل با وی ترکیب شده است و از این رو می‏گوید دوباره بگو. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۰ اسحاق بن عمار گوید بحضرت صادق علیه السّلام عرض کردم: نزد مردی میروم و بعضی از سخنم را میگویم او تمام مقصود مرا میفهمد و مردی دیگر نزد او میروم و تمام سخنم را باو میگویم او طبق گفته من جواب میدهد و مردی دیگر نزد او میروم و سخنم را میگویم او (چون مقصود مرا نمیفهمد) میگوید دوباره بگو. فرمود: ای اسحاق میدانی چرا چنین است؟ گفتم: نه، فرمود: آنکه تمام سخن ترا از بعض گفتارت میفهمد، کسی است که نطفه‏اش با عقلش خمیر شده است و آنکه پس از اتمام سخنت جوابترا میگوید کسی است که عقلش در شکم مادر باو آمیخته است و آنکه چون سخنش گوئی گوید: دوباره بگو کسی است که پس از بزرگ شدن عقلش باو آمیخته شده او است که میگوید دوباره بگو. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۱۲۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند از احمد بن محمد، از هیثم بن ابی مسروق نَهدی، از حسین بن خالد، از اسحاق بن عمار که گفت: به امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که: مردی هست که به نزد او می‏آیم و با او سخن می‏گویم به پاره‏ای از سخنان خویش، و او همه آن را می‏فهمد. و از جمله مردمان کسی هست که به نزد او می‏آیم و سخنی که دارم با او می‏گویم و او همه سخنان مرا فرا می‏گیرد، بعد از آن، آن را بر من رد می‏کند؛ چنانچه با او سخن کرده‏ام. و از جمله مردمان کسی هست که به نزد او می‏آیم و با او سخن می‏گویم، بعد از آن، می‏گوید که آن را دو مرتبه بگو. حضرت فرمود که: «ای اسحاق، آیا نمی‏دانی که این از چه راه است؟» عرض کردم که: نه. حضرت فرمود که: «آن‏که با او سخن می‏کنی به بعضی از سخنان خویش، و او همه آن را می‏شناسد، اینک کسی است که نطفه‏ای‏ که او از آن به وجود آمده، با عقلش سرشته شده، و اما آن‏که با او سخن می‏گویی و او همه‏سخنان تو را فرا می‏گیرد، و بعد از آن، تو را بر آنچه گفته‏ای جواب می‏گوید، اینک آن است که عقلش در شکم مادرش در او ترکیب شده. اما آن‏که سخنی که داری با او می‏گویی و می‏گوید که دو مرتبه بگو، اینک آن است که عقلش در او ترکیب شده بعد از آن‏که بزرگ شده است، و به این جهت به تو می‏گوید که دو مرتبه بگو».