→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۳۸۰

حدیث امام موسى کاظم (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ التَّوْحِيدِ‏ بَابُ الْمَشِيئَةِ وَ الْإِرَادَة

کتاب التوحيد · روایت شده از امام موسى کاظم عليه السلام

سند
علي بن محمد بن عبد الله عن احمد بن ابي عبد الله عن ابيه عن محمد بن سليمان الديلمي عن علي بن ابراهيم الهاشمي قال سمعت ابا الحسن موسي بن جعفر ع يقول :

لاَ يَكُونُ شَيْ‏ءٌ إِلاَّ مَا شَاءَ اَللَّهُ وَ أَرَادَ وَ قَدَّرَ وَ قَضَى قُلْتُ مَا مَعْنَى شَاءَ قَالَ اِبْتِدَاءُ اَلْفِعْلِ‏ قُلْتُ مَا مَعْنَى قَدَّرَ قَالَ تَقْدِيرُ اَلشَّيْ‏ءِ مِنْ طُولِهِ وَ عَرْضِهِ‏ قُلْتُ مَا مَعْنَى قَضَى قَالَ إِذَا قَضَى أَمْضَاهُ فَذَلِكَ اَلَّذِي لاَ مَرَدَّ لَهُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۳۳ علی بن ابراهیم هاشمی گوید: از ابو الحسن موسی بن جعفر (ع) شنیدم می‏فرمود: نباشد چیزی جز آنچه خدا خواهد و اراده کند و مقدر سازد و مجری دارد، گفتم: معنی خواسته چیست؟ فرمود: آغاز کردن کار است، گفتم: معنی مقدر سازد چیست؟ فرمود:اندازه گرفتن چیز است از جهت درازا و پهنایش، گفتم: معنی مجری کردن چیست؟ فرمود: چون چیزی را مجری کند، آن را بگذراند و آن است که دیگر برگشتی ندارد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۰۷ علی بن ابراهیم هاشمی گوید: از موسی بن جعفر (ع) شنیدم که فرمود: چیزی نباشد جز آنچه خدا خواهد و اراده کند و اندازه‏گیری نماید و حکم دهد، گفتم معنی خواست خدا چیست؟ فرمود: آغاز کار است گفتم معنی اندازه‏گیری چیست؟ فرمود: آن اندازه گرفتن طول و عرض چیز است: گفتم معنی قضا و حکمش چیست؟ فرمود هر گاه حکم کند بگذراند و آنست که برگشت ندارد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۴۸۱ علی بن محمد بن عبداللَّه، از احمد بن عبداللَّه، از پدرش، از محمد بن سلیمان دیلمی، از علی بن ابراهیم هاشمی روایت کرده است که گفت: از حضرت ابوالحسن موسی بن جعفر علیهما السلام شنیدم که می‏فرمود: «چیزی نمی‏باشد، مگر آنچه خدا خواست و اراده نمود و اندازه فرمود و حکم کرد». عرض کردم که: معنی خواست چیست؟ فرمود: «ابتدا فرمودن به فعل». عرض کردم که معنی اندازه و قدر چه چیز است؟ فرمود: «اندازه نمودن چیزی از درازی و پهنای آن». عرض کردم که معنی حکم کرد چیست؟ فرمود که: «چون حکم کند، امضا و اجرای آن می‏فرماید. پس این قضا و حکم، چیزی است که آن را رد نمی‏توان نمود» (چه قضا عبارت است از عزمی که فعل از آن جدا نمی‏باشد).

راویان