الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۴۰۴

علي بن ابراهيم عن محمد عن يونس عن عده عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۴۵۵ مردی به امام صادق (ع) عرض کرد: قربانت، خدا بندگان را به گناه واداشته؟ فرمود: خدا عادل‏تر از آن است که آنها را به گناه وادارد و سپس بر آن عذابشان کند، راوی به آن حضرت گفت: قربانت، خدا کار را یکباره به بندگان واهشته، فرمود: اگر کار را به آنها واگذاشته بود که با دستور و امر و نهی آنها را محصور نمی‏کرد، گفت: قربانت، میان این دو مرحله‏ای است؟ فرمود: وسیعتر از ما بین آسمان و زمین. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۲۲ راوی گوید مردی بامام صادق (ع) عرضکرد: قربانت گردم خدا بندگان را بر گناه مجبور کرده است؟ فرمود: خدا دادگرتر از آنست که ایشان را بر گناه مجبور کند و سپس بآن جهت عذابشان نماید، آن مرد گفت، قربانت گردم: پس کار را ببندگان واگذاشته است؟ فرمود اگر بایشان واگذار کرده بود در تنگنای امر و نهیشان قرار نمیداد، عرضکرد: پس میان این دو، منزل دیگریست؟ فرمود آری، فراختر از میان آسمان و زمین. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۰۱ علی بن ابراهیم، از محمد، از یونس، از چند نفر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است و گفته است که: مردی به خدمت آن حضرت عرض کرد که: فدای تو گردم، آیا خدا بندگان خود را بر گناهان جبر فرموده؟ فرمود که: «خدا از آن عادل‏تر است که ایشان را بر گناهان جبر فرماید، بعد از آن، ایشان را بر آنها عذاب کند». عرض کرد که: فدای تو گردم، پس خدا امر را به ایشان واگذاشته؟ فرمود که: «اگر امر را به ایشان واگذاشته بود، ایشان را به امر و نهی محصور و ممنوع نمی‏نمود و تکلیف نمی‏فرمود». عرض کرد که: فدای تو گردم، پس در میانه این دو منزله‏ای هست که سوم باشد؟ حضرت فرمود: «بلی، وسیع‏تر از آنچه در میان آسمان تا زمین است».