حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ أَنَّ الْأَرْضَ لَا تَخْلُو مِنْ حُجَّة
کتاب الحجة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن محمد بن الفضيل عن ابي حمزه عن ابي جعفر ع قال قال :
وَ اَللَّهِ مَا تَرَكَ اَللَّهُ أَرْضاً مُنْذُ قَبَضَ آدَمَ ع إِلاَّ وَ فِيهَا إِمَامٌ يُهْتَدَى بِهِ إِلَى اَللَّهِ وَ هُوَ حُجَّتُهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ لاَ تَبْقَى اَلْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ حُجَّةٍ لِلَّهِ عَلَى عِبَادِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۵۳
امام باقر (ع) فرمود: به خدا از روزی که آدم (ع) قبض روح شده، خدا زمینی را وانگذارده جز آنکه در آن امام و پیشوای دادگستری بوده است که بوسیله آن به سوی خدا رهبری میشدند و او حجت خدا بوده است بر بندگانش و زمین بیحجت خدا بر بندگانش نمیماند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۲۵۲
امام باقر علیه السلام فرمود: بخدا سوگند از زمانی که خدا آدم را قبض روح نمود زمینی را بدون امامی که بوسیله او بسوی خدا رهبری شوند وانگذارد و او حجت خداست بر بندگانش و زمینی بدون امامی که حجت خدا باشد بر بندگانش وجود ندارد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۵۶۳
علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از محمد بن فُضیل، از ابوحمزه، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت فرمود: «به خدا سوگند که خدا زمین را وانگذاشته از وقتی که قبض روح آدم فرموده تا امروز، مگر آنکه در آن، امام و پیشوا بوده که به سبب او راه یافتن به سوی خدا به عمل آید. و امام، و حجت خداست بر بندگان او و زمین باقی نمیماند بدون امامی که حجت است از برای خدا بر بندگانش».