حدیث درباره محبّت , خرد در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْعَقْلِ وَ الْجَهْل
کتاب العقل و الجهل
سند
و عنه عن احمد بن محمد عن ابن فضال عن الحسن بن الجهم قال :
قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ ع إِنَّ عِنْدَنَا قَوْماً لَهُمْ مَحَبَّةٌ وَ لَيْسَتْ لَهُمْ تِلْكَ اَلْعَزِيمَةُ يَقُولُونَ بِهَذَا اَلْقَوْلِ فَقَالَ لَيْسَ أُولَئِكَ مِمَّنْ عَاتَبَ اَللَّهُ إِنَّمَا قَالَ اَللَّهُ فَاعْتَبِرُوا يََا أُولِي اَلْأَبْصََارِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۳۵
حسن بن جهم گوید: به ابو الحسن (ع) گفتم: در شیعه کسانی هستند که دوستدار امامند اما عزم و تصمیم ندارند، همین قدر معتقد به این مذهبند، فرمود: خدا نسبت به آنها عتاب و خردهگیری ندارد، خدا میفرماید (۲ سوره ۵۹): «عبرت گیرید ای صاحبان بصیرت».
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۱۲
حسن بن جهم گوید: بحضرت ابو الحسن علیه السلام عرض کردم نزد ما دستهای هستند که دوستدار امامند ولی آن تصمیم راسخرا ندارند (که بتوانند از راه عقیده خویش از جان و مال بگذرند) همین قدر است که از محبت امام دم میزنند. فرمود آنها (بواسطه کوتاهی عقل و قصور ادراکشان) از جمله کسانی که مورد سرزنش خدا قرار گرفتهاند نیستند. همانا خدا میفرماید: عبرت گیرید ای صاحبان بصیرت (و ایشان صاحب بصیرت نمیباشند).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۸۵
از احمد بن محمد، از ابن فَضّال، از حسن بن جَهم روایت کرده است که گفت: به خدمت حضرت امام رضا علیه السلام عرض کردم: در نزد ما گروهی هستند که ایشان را دوستی با شما هست، ولیکن این رأی و اعتقاد و عزیمت نیست و این قول را میگویند. آن حضرت فرمود که: «این گروه نیستند از آنها که خدا ایشان را عقاب فرموده است. خدا میفرماید که: «فَاعْتَبِرُوا یا أُولِی الْأَبْصارِ» «۱»، یعنی: پس پند و عبرت گیرید ای صاحبان بیناییها و دیدها».
__________________________________________________
(۱). حشر، ۲.