حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ قَدْ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ أُثْبِتَ فِي صُدُورِهِم
کتاب الحجة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
احمد بن مهران عن محمد بن علي عن حماد بن عيسي عن الحسين بن المختار عن ابي بصير قال سمعت ابا جعفر ع يقول :
فِي هَذِهِ اَلْآيَةِ بَلْ هُوَ آيََاتٌ بَيِّنََاتٌ فِي صُدُورِ اَلَّذِينَ أُوتُوا اَلْعِلْمَ فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى صَدْرِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۲, ۱۶۵
ابو بصیر گوید: از امام باقر (ع) شنیدم میفرمود در تفسیر این آیه (۴۸ سوره عنکبوت): «بلکه آن آیاتی است روشن در سینه کسانی که علم به آنها داده شده» اشاره به سینه خودش نمود.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۳۱۰
ابو بصیر گوید: از امام باقر علیه السلام شنیدم که این آیه را قرائت میفرمود (۴۸- سوره ۲۹) «بلکه قرآن آیههائیست روشن، در سینه کسانی که بآنها علم دادهاند» و با دست اشاره بسینه خود فرمود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۶۹۵
احمد بن مهران، از محمد بن علی، از حمّاد بن عیسی، از حسین بن مختار، از ابو بصیر روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام محمد باقر علیه السلام که تکلّم میفرمود در این آیه شریفه «بَلْ هُوَ آیاتٌ بَیِّناتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ» «۲»، یعنی: «بلکه قرآن آیتهای روشن است در سینههای آنان که داده شدند علم را». پس حضرت به دست خود اشاره به سینه خویش فرمود. __________________________________________________
(۲). عنکبوت، ۴۹.